ตอนที่ 341 หนานเสียนเป็นปีศาจจิ้งจอก (1)
“ไม่เป็นไร เยียนเอ๋อร์ คิดไม่ออกก็ไม่ต้องคิดแล้ว” ถังลั่วตบบ่าหรงเยียนเบาๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าอย่าฝืนตัวเอง”
ท่าทางของหรงเยียนยังคงทุกข์ทรมานเช่นเดิม คนผู้นั้นน่าจะสำคัญต่อนางมากแท้ๆ ไม่เช่นนั้นคงไม่เจ็บปวดใจเช่นนี้เพราะเสียความทรงจำ
ทว่านางพยายามสุดความสามารถแล้วก็คิดไม่ออกว่าเขาเป็นใคร…
แสงจันทร์เย็นปกคลุมร่างกายหญิงสาว
ร่างของนางภายใต้แสงจันทร์โดดเดี่ยว เหงา และเปราะบาง…
อ่อนแอจนสามารถล้มลงได้ทุกเมื่อ ก้อนฟางเพียงก้อนเดียวก็สามารถทับนางล้มได้
ถังลั่วอยู่ข้างกายนาง ดวงตาแฝงด้วยความวิตกกังวลและเศร้าเสียใจ ทว่าเขาก็เข้าใจดี หากเสียหรงเยียนไปให้เขาตายไปยังดีกว่ามีชีวิตอยู่
แม้จะมีความรู้สึกเสียใจชั่วขณะเขาก็ไม่ยอมให้นางจากไป
ถึงแม้จะใช้วิธีนี้ผูกมัดนางไว้ข้างกายไปตลอดชีวิต!
“เยียนเอ๋อร์ เพราะว่ารักเจ้าข้าจึงสูญเสียความมีเหตุผลทั้งหมดทั้งมวล ดังนั้น หวังว่าเจ้าจะไม่โทษข้า…”
เพื่อนางเขายอมถูกผู้คนต่อต้านญาติมิตรหลีกหนีแต่จะไม่ยอมปล่อยนางไป
ขอเพียงเยียนเอ๋อร์ยอมแต่งงานกับเขา ต่อให้คนทุกในตระกูลถังจะคัดค้านเขาก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
เขารอเพียงคำคำเดียวของนาง…
…
“เสี่ยวชิง เจ้าจะไปตระกูลถังกับข้าจริงหรือ?”
เส้นทางนอกเมือง
ถังอิ่นยิ้มระรื่น ดูน่าเอ็นดูงดงามละเอียดอ่อน นัยน์ตาโตคู่สวยประกายแสงจ้า
ทำอย่างไรดี เสี่ยวชิงกลับบ้านกับนางแล้ว