ตอนที่ 337 ไปตระกูลถัง (3)
“มีข้าอยู่ก็ไม่”
แต่เขาต้องไปเอาน้ำตาหงส์ให้นาง ไม่สามารถไปกับนางได้
ดังนั้น มีเพียงให้นางนำหยกแขวนของเขาไปด้วยเขาจึงจะวางใจจากไปได้
“กั๋วซือ เจ้าวางใจเถอะข้าไม่ให้ตัวเองขาดทุนแน่ ไม่มีวัน!” เฟิงหรูชิงฉีกยิ้มไปทั้งตา “ไม่ต้องพูดถึงข้าไม่เพียงแต่เชื่อเจ้า ข้ายังเชื่อถังอิ่นด้วย”
นางหนูนั่นเอาความคิดทั้งหมดมาเขียนไว้บนหน้า เรียบง่ายเสียจนน่ากลัว
และก็เป็นเพราะเหตุนี้นางจึงยินดีที่จะเชื่อถังอิ่น
ส่วนเหตุใดนางจึงต้องไปตระกูลถังด้วยตัวเอง…
บางทีถังอิ่นอาจไม่สังเกตแต่นางกลับฟังออก เชียนหนิงไม่ได้ได้หญ้าวิเศษระดับห้ามาอย่างราบรื่นเช่นนั้น
นางจะให้เชียนหนิงหญิงสาวคนนั้นต้องลำบากเพราะตัวนางไม่ได้
ฉะนั้นนางต้องไปด้วยตนเอง นำหญ้าวิเศษระดับห้ากับเชียนหนิงกลับมา!
ถังอิ่น?
หนานเสียนขมวดคิ้ว ชื่อนี้เหมือนจะเคยได้ยินจากไหนแต่กลับจำไม่ได้แล้ว…
“หากเจ้าอยากไปจริงเจ้าก็ไปเถอะ ชิงเอ๋อร์เจ้าต้องจำเอาไว้ โลกใบนี้ไม่มีผู้ใดขัดขวางไม่ให้เจ้าทำสิ่งใดได้ หากมีคนรังแกเจ้า…” มุมปากเขายกขึ้นและลูบศีรษะเฟิงหรูชิงเบาๆ “เช่นนั้นเจ้าก็มาบอกข้า ข้าช่วยเจ้าจัดการคนสามสี่คนก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร”
“เช่นนั้นวันหน้าข้า…นับว่าได้กอดขาแล้ว?”
“ไม่นับ” หนานเสียนส่ายหน้า “เจ้าไม่เคยกอดขาข้า เจ้าเพียงแต่กระโจนใส่อ้อมกอดข้า”
“…” เฟิงหรูชิงชะงัก “กั๋วซือ นี่ก็สายมากแล้วถังอิ่นยังรอข้าอยู่ข้าต้องกลับก่อน อี
