ากับเจ้าแท้ๆ เหตุใดเจ้าจึงทำให้คนในใต้หล้าคิดว่าเจ้าเป็นคนหย่ากับนาง?” หนานเสียนเดินไปทางหลิ่วอวี้เฉินช้าๆ รัศมีอันทรงพลังของเขาทำให้เกิดลมกระโชกแรงท้องฟ้าเปลี่ยนสี “ตอนแรกนางต้องมนตร์จึงได้หลงผิดแต่งกับเจ้า หลังจากได้เจอกับข้าที่ป่าไผ่ทิศใต้ก็รู้ถึงความผิดพลาดกลับใจตื่นขึ้น แล้วหย่ากับเจ้า”
หลิ่วอวี้เฉินตะลึงงัน
ที่เฟิงหรูชิงเปลี่ยนไปมากเพียงนี้ในตอนแรกและยังติดประกาศอย่างไม่ลังเล เป็นเพราะ…กั๋วซือเป็นต้นเหตุ?
ในเมื่อนางจะตัดขาดเอาตัวออกมาเช่นนี้แล้ว เหตุใดตอนแรกยังไปหาเรื่องเขาอีก?
หลิ่วอวี้เฉินยืดกายขึ้นมือของเขากุมที่อกแน่นหลับตาลง
ใจของเขาตอนนี้เหมือนถูกดาบคมกริบแทงทะลุเข้ามาอย่างแรง
เจ็บจนเลือดไหลหยด
ตอนแรกเขาคิดว่านางไม่ยอมเลิกรา ตอนนี้จึงได้เข้าใจ ไม่ทันรู้ตัวหญิงสาวก็ก้าวเข้ามาในใจเขาเสียแล้ว
เริ่มตั้งแต่ตอนไหนกันแน่?
ตั้งแต่พบกันครั้งแรกในวังหลังจากนางฟื้น หรือว่าตอนที่นางติดประกาศออกไปตัดขาดไร้เยื่อใย
ทุกครั้งที่พบกันนางทำให้เขารู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน เขาก็ยังโง่เขลาเชื่อฟังคำของถานซวงซวง
คิดว่าการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดของนางล้วนเพราะนางต้องการให้เขาตายใจ!
“หึหึ…”
หลิ่วอวี้เฉินหัวเราะออกมาเบาๆ
หัวเราะไปเสียงหัวเราะก็เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายก็กลายเป็นเย่อหยิ่งและดุร้าย
คนคนหนึ่งที่ตอนรักเขา เขากลับไม่รู้ตัว ไม่เห็นค่าถึงขั้นรังเกียจ พอนางไม่ต้องการเขาแล้ว ในหัว
