ะตู มึนหัวไปหมด หลังจากนั้นมันก็ได้ยินประโยคที่เฟิงหรูชิงพูด มันตกใจจนตัวสั่นและรีบเลี้อยไปหลบหลังชายที่ยืนอยู่นอกหน้าต่าง
ค่ำคืนอันเงียบสงัดและเย็นยะเยือก เมื่อมีรอยยิ้มของชายหนุ่มปรากฏขึ้น ความอบอุ่นก็มาแทนที่
เขารูปงามจนไม่เหมือนมนุษย์ทั่วไป ดูคล้ายกับเทพบุตรที่ไม่เกลือกกลั้วด้วยฝุ่นโลกีย์ งามสง่าและสูงส่ง งดงามเกินใครเปรียบ
“กั๋วซือ”
ชั่ววินาทีที่ได้เห็นกั๋วซือ เฟิงหรูชิงก็อุ่นใจขึ้นทันที
หลายวันก่อนหลังจากกลับมาถึงแคว้นหลิวอวิ๋น นางหากั๋วซือไม่พบ จึงให้พวกสัตว์วิเศษในเมืองหลวงและในป่าแห่งสัตว์วิเศษออกไปตามหาเบาะแสของกั๋วซือ คิดไม่ถึงว่าเขาจะกลับมาเอง
เมื่อเขาสบายดี นางก็สบายใจ
“เรื่องเมื่อหลายวันก่อน ข้ารู้ข่าวแล้ว” เสียงของชายคนนั้นยังคงราบเรียบเช่นเดิม แต่เมื่อเทียบกับเวลาคุยกับคนอื่น น้ำเสียงนี้มีความอบอุ่นที่บอกได้ยากแฝงอยู่
เฟิงหรูชิงลงมาจากเตียง นางเดินไปหาหนานเสียนอย่างช้าๆ
นางอดไม่ได้ที่จะนึกถึงที่อยู่ของจักรพรรดิที่เก้า ที่ชิงหานเคยบอกนางไว้
ดังนั้น นางจึงไม่ลังเล นางจับตัวหนานเสียนอัดเข้ากับกำแพง แล้วรัดเขาไว้แน่น
หนานเสียน “…”
ผู้หญิงคนนี้ คิดจะทำอะไรน่ะ
“อย่าขยับ!” เฟิงหรูชิงเตือนด้วยเสียงดุ ปล่อยพลังจิตออกมาทั้งหมด แล้วมองกวาดไปทั่วร่างของหนานเสียน นางไม่ลืมที่จะเล่นลูกไม้ ลูบไล้เรือนกายของเขาอยู่หลายรอบ
เมื่อตรวจสอบดูแน่ใจแล้วว่าร่างกายของเขาไม่เป็นอะไรมาก นางก็ถ
