ศีรษะของนางกระแทกเข้ากับโต๊ะที่อยู่ข้างๆ เลือดไหลออกมา
แต่นางไม่ได้ส่งเสียงร้อง นางพยายามลุกขึ้นแล้วหลบเข้าด้านข้างไปแบบกลัวๆ จากเดิมที่แววตาของนางดูเขินอาย บัดนี้กลายเป็นสายตาที่หวาดกลัว
ตั้งแต่ผลักนางออก เสินอู่ก็ไม่สนใจนางอีกเลย เขารีบลงมาจากเตียง แววตาน่ากลัว “เมื่อครู่เจ้าว่าอย่างไรนะ แคว้นหลิวอวิ๋นจับเยว่เอ๋อร์ไปขังหรือ พวกมันกล้าบังอาจเช่นนี้เชียวหรือ”
ครั้งนี้ที่ไปแคว้นหลิวอวิ๋นตั้งใจว่าจะไปล้างแค้น เขาเลยส่งผู้มีฌานระดับหลิงอู่สามคนติดตามไปด้วย
เมื่อมีผู้มีฌานระดับหลิงอู่สามคนอยู่ด้วย ต้องไม่ล้มเหลวสิ
ทำไม…แคว้นหลิวอวิ๋นที่ไม่มีน่าหลานเยียนอยู่ ยังกล้าทำเรื่องชั่วช้าแบบนี้!
“ทหารจงไปประกาศให้ชาวเมืองรู้ หากแคว้นหลิวอวิ๋นไม่ปล่อยตัวองค์ชายสอง และไม่ส่งเฟิงหรูชิงมาเป็นตัวประกัน ข้าจะกวาดล้างแคว้นหลิวอวิ๋นให้พินาศ!”
เฟิงหรูชิงที่ไม่เอาถ่านแถมยังอ้วนอัปลักษณ์ แต่นางกลับเป็นลูกสาวของเฟิงเทียนอวี้และน่าหลานเยียน
สมัยก่อน เพื่อชาวบ้านไม่กี่คน น่าหลานเยียนเข่นฆ่าคนของแคว้นหลงอ้าวจำนวนมาก แถมยังบีบคั้นให้ลูกชายคนโตของเขาต้องตาย เป็นความอับอายที่เขาต้องอดทนมานาน
หนี้ที่แม่สร้างไว้ ต้องให้ลูกสาวมาชดใช้คืน! ไม่อย่างนั้น เขาจะไม่มีวันปล่อยให้แคว้นหลิวอวิ๋นได้อยู่เป็นสุข!
“ฝ่าบาท ฝ่าบาท เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
พูดยังไม่ทันขาดคำ เสียงที่ดูร้อนรนดังลอยเข้ามาจากด้านนอกตำหนัก
องครักษ์
