รือไม่”
ทันใดนั้นดวงตาของหมาป่าสีขาวก็มีน้ำตาไหลนองออกมา มันดูเจ็บปวดทุกข์ทรมาน ดูน่าสมเพชเวทนา
เป็นดังคาด
ในที่สุดเฟิงหรูชิงก็รู้สาเหตุที่หมาป่าสีขาวแสดงท่าทีแบบหมาบ้า นางเบื่อหน่ายจนพูดอะไรไม่ออก
ในโลกนี้ มีสิ่งเดียวที่ทำให้หมาป่าสีขาวเป็นบ้าได้ นั่นก็คือผลเทียนหลิงกั่ว!
“ถ้าเจ้าช่วยจับคนสกุลหลิวมาให้ข้า ข้าจะให้ผลเทียนหลิงกั่วสิบลูกเป็นรางวัล”
หมาป่าสีขาวตาเป็นประกาย แต่ทันใดนั้นก็เปลี่ยนเป็นแววตาเศร้า
ผลเทียนหลิงกั่วสิบลูก หากเทียบกับที่มันซ่อนเอาไว้ มันเทียบกันไม่ได้เลย
ฮือๆ
ตาเฒ่าชั่วสกุลหลิวที่สมควรตายคนนั้น! มันเลวจริงๆ แม้แต่ผลเทียนหลิงกั่วของหมาป่ายังกล้าขโมยไป!
“อีกอย่าง เวลาอยู่ข้างนอกให้พูดภาษาหมาป่า อย่าทำให้ข้าขายหน้า”
“อู๊ว โฮ่ง”
หมาป่าสีขาวรีบเห่ารับ ถ้าให้ผลเทียนหลิงกั่ว จะให้มันทำอะไรก็ยอม
เฟิงหรูชิงขมวดคิ้ว
หมาป่าสีขาวตกใจตัวสั่น มันตั้งสติได้ “อู๊ว”
“รีบไปบ้านสกุลหลิวซะ จับคนสกุลหลิวมาให้ข้า”
ครั้งนี้ หลิวอวี๋นเซียวขัดพระบัญชาเสด็จพ่อแม้ในยามที่บ้านเมืองมีภัย เขาสมควรได้รับโทษ!
และเฟิงหรูชิงเชื่อว่า หากนางไม่ได้อยู่ที่นั่น ต่อให้เสด็จพ่อและท่านตากับพวกศัตรูมีกำลังทัดเทียมกัน หลิวอวี๋นเซียวจะต้องลอบกัดเสด็จพ่อแน่นอน
คนแบบนี้จะเก็บไว้ไม่ได้
แต่เมี่อวานตอนที่ท่านตาตั้งใจจะไปคิดบัญชีกับสกุลหลิว หลิวอวี๋นเซียวก็ฉวยโอกาสตอนช่วงโกลาหลหนีไปเสียแล้ว อีกทั้งในวังหลวงก็วุ
