ตอนที่ 301 คือนางผู้หยิ่งผยอง (4)
หมาป่าสีขาวด่าจนพอใจแล้ว ความโมโหก็ถูกระบายไปพอสมควรแล้ว มันจึงกระโจนเข้าไปกัดคอผู้มีฌานระดับหลิงอู่คนนั้นจนขาด
ส่วนผู้มีฌานระดับหลิงอู่ตรงหน้าเฟิงหรูชิงล้มลงบนกองเลือด ไร้ลมหายใจ
เสิ่นเยว่ตะลึง
พวกทูตทั้งหลายตกใจจนเป็นลม
ทุกคนต่างคิดไม่ถึงว่าเหตุการณ์จะเป็นเช่นนี้
แคว้นหลงอ้าวไม่นับรวมฮ่องเต้ มีฌานระดับหลิงอู่รวมหกคน
ชั่วพริบตาเดียว กลับตายไปแล้วครึ่งหนึ่ง?
ตอนนี้ เสิ่นเยว่เริ่มตัวสั่น สีหน้าดูกระวนกระวาย
เขารู้สึกพลาด พลาดที่หาเรื่องแคว้นหลิวอวิ๋นโดยไม่ดูจังหวะจะโคน และยิ่งรู้สึกพลาด…ที่ทำร้ายเฟิงเทียนอวี้!
เมื่อเห็นเฟิงหรูชิงเดินเข้ามาใกล้ เขาถอยหลังแบบไม่รู้ตัว “เจ้าจะทำอะไร ข้าเป็นถึงองค์ชายของแคว้นหลงอ้าว ถ้าเจ้าฆ่าข้า แคว้นหลงอ้าวไม่มีทางไว้ชีวิตพวกเจ้าแน่นอน!”
เฟิงหรูชิงหัวเราะในลำคอ
“แคว้นหลงอ้าวไม่ไว้ชีวิตพวกข้าอย่างนั้นหรือ พูดอย่างกับถ้าข้าไม่ฆ่าเจ้า แคว้นหลงอ้าวจะปล่อยพวกเราไปอย่างนั้น”
เสิ่นเยว่รีบพยักหน้า “ถูกต้อง ขอเพียงเจ้าไว้ชีวิตข้า แคว้นหลงอ้าวจะปล่อยพวกเจ้าไป”
เอื้อ!
เฟิงหรูชิงชักกระบี่ขององครักษ์ออกมา กระบี่ฟันควับ อกของเสิ่นเยว่ถูกฟันเป็นแผล เลือดไหลนองไม่หยุด
“เจ้าโง่หรือคิดว่าข้าโง่กันแน่” เฟิงหรูชิงเอานิ้วสัมผัสสันกระบี่ที่เย็นเฉียบ ใบหน้าของนางมีรังสีอำมหิตที่ยังไม่จางหายไป “ท่านพี่ เมื่อครู่เขาทำร้ายท่านอย่างไร ข้าจะทำคื
