ปัญหาสุขภาพเป็นเหตุ เขาไม่อาจใช้พลังได้อย่างเต็มที่
ถ้าไม่เป็นเพราะอาการป่วยหนักมาฉุดรั้งเอาไว้ เขาก็คงอดทนต่อไปได้อีกสักพักจนกว่าพวกแม่ทัพเฒ่าจะมาถึง มันคงไม่ใช่เรื่องยากอะไร
“ฝ่าบาท!”
พวกขุนนางใหญ่ต่างนั่งไม่ติด พวกเขารีบลุกขึ้น
เดิมพวกเขาคิดว่าเฟิงเทียนอวี้จะถ่วงเวลาไว้ได้อีกสักพัก ขอเพียงให้แม่ทัพเฒ่ากับผู้เฒ่าฉินเดินทางมาถึง ก็จะพบทางออก
แต่ฝ่าบาทเป็นอะไรไป…ทั้งๆ ที่เพิ่งจะเริ่มต่อสู้ ทั้งๆ ที่เขาเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน เหตุใดจู่ๆ ถึงมีอาการเช่นนี้
“แค่กๆ !” กายของเฟิงเทียนอวี้โยกไปมา เขากระอักเลือดไม่หยุดดูราวกับคนป่วยใกล้ตาย พร้อมล้มฟุบลงได้ทุกเวลา
เสิ่นเยว่เมื่อหายอึ้งก็หัวเราะเสียงดังออกมา
“เฟิงเทียนอวี้ ดูท่าท่านคงไม่รอดแล้วล่ะ ก่อนนี้…ท่านคงกินผลจางหงกั่วเข้าไปถึงทำช่วยให้ดูเป็นปกติ ตอนนี้ท่านอาการหนักไร้ทางเยียวยา แคว้นหลิวอวิ๋นของท่านจะเอาอะไรมาสู้กับข้า”
คำพูดนี้ทำให้เหล่าขุนนางทั้งหลายตกใจจนมึนงงไปหมด
สุขภาพของฮ่องเต้…ไม่ดีมานานแล้ว? เพื่อปิดบังอาการป่วยของตัวเองไม่ให้แสดงออกมา เขากินผลจางหงกั๋วไปอย่างนั้นหรือ
เหตุใด…เหตุใดฝ่าบาทต้องทำแบบนี้ ผลข้างเคียงหลังกินผลจางหงกั่วเข้าไปยิ่งร้ายแรงกว่าเดิม! นี่เขาไม่รู้จริงๆ หรือ
เฟิงเทียนอวี้ก้มหน้า เดิมเขาคิดจะปิดบังอาการป่วยไว้อีกสักพัก เพื่อยืดเวลาให้ชิงเอ๋อร์
ดูท่าตอนนี้คงไม่ไหวแล้ว
เขาปาดเลือดที่มุมปาก แล้วหัวเราะสะใจ “ต่อ