ือเป็นแขก หวังว่าพวกเจ้าจะรู้ว่าอะไรควรไม่ควรแก่ฐานะ! ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าไม่ไว้หน้า!”
เสิ่นเยว่ยิ้มถากถาง “เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะพูดตรงๆ วันนี้ที่ข้ามาก็เพื่อจะให้โอกาสพวกท่านในการแต่งงานผูกสัมพันธ์ระหว่างสองแคว้น แม้จะเป็นเพียงตำแหน่งสนมชั้นโท แต่คนที่รับตำแหน่งนี้ได้ ท่านคิดว่าเป็นเฟิงหรูชิงคนไม่เอาถ่านหน้าตาไม่เอาไหนนั่นหรือ ดังนั้น ขอให้ฝ่าบาทเรียกองค์หญิงเฟิงหรูซวงกลับมาเถิด”
กลุ่มคนที่อยู่ด้านล่างพลับพลาต่างวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่
ที่จู่ๆ องค์ชายแห่งแคว้นหลงอ้าวมาเยือนแคว้นหลิวอวิ๋น ที่แท้เป็นเพราะเรื่องแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์อย่างนั้นหรือ และยังเป็นแค่ตำแหน่งสนมชั้นโท?
องค์หญิงแห่งแคว้นหลิวอวิ๋นผู้สูงศักดิ์ จะให้เป็นแค่เมียน้อยอย่างนั้นหรือ
เหยียดหยามกันเพียงนี้ ไม่มีใครทนได้หรอก! มันเหมือนตบหน้าคนแคว้นหลิวอวิ๋น!
โครม!
โต๊ะที่อยู่ตรงหน้าเฟิงเทียนอวี้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ในชั่วพริบตา ชิ้นส่วนร่วงหล่นลงพื้นสภาพดูไม่ได้
เขามองเสิ่นเยว่ด้วยรอยยิ้มน่ากลัว “ลูกสาวของข้ากับเยียนเอ๋อร์ คนอย่างเจ้านั้นไม่คู่ควรอยู่แล้ว คนที่จะได้เคียงคู่กับนางในชาตินี้ มีเพียงชายที่เก่งกล้าสามารถที่สุดในโลกนี้เท่านั้น ไม่ต้องมาพูดถึงตำแหน่งสนมชั้นโทอะไรนั่น ต่อให้เป็นสนมเอก ก็เทียบไม่ได้กับฐานะของนาง”
ตั้งแต่เริ่มต้นจนบัดนี้ เฟิงเทียนอวี้ไม่พูดถึงเฟิงหรูซวงเลยสักครั้ง คนๆ เดียวที่เขาพูดถึงตลอดนั่น