เฟิงหัวเราะหึๆ
สมัยก่อนตอนเขาอยู่ข้างนอก หงอวี้ในฐานะผู้พิทักษ์เคยตำหนิเขาไว้ไม่น้อย
ตอนนี้เป็นเวลาเอาคืน เขาจึงเป็นฝ่ายบดขยี้ผู้หญิงคนนี้บ้าง
“ทุกคนในจวนเฟิงอวิ๋น พื้นที่ในจวนทุกกระเบียดนิ้วล้วนเป็นของคุณหนู! ในเมื่อนี่เป็นเรือนที่ดีที่สุดในจวนเฟิงอวิ๋น ก็ต้องเป็นของคุณหนูโดยปริยาย เจ้าเป็นแค่สาวใช้จะวุ่นวายอะไรนักหนา! คิดหรือว่าผู้อาวุโสพวกนั้นจะคุ้มกะลาหัวเจ้าได้ อย่าลืมนะว่าคุณหนูเป็นศิษย์เพียงคนเดียวของนายหญิง จึงเป็นผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของจวนแห่งนี้!”
ลูกสาวแท้ๆ ที่ไม่มีใครเคยเห็นนั่นน่ะ มีตัวตนอยู่จริงหรือไม่ก็ไม่รู้ ต่อให้มีอยู่จริง นายหญิงมอบป้ายคำสั่งให้คุณหนูถังอวี้แล้ว นั่นแสดงว่านางไว้วางใจคุณหนูมากกว่า
ตำแหน่งผู้สืบทอดจวนเฟิงอวิ๋นต้องเป็นของนางแน่นอน!
“เหวินเฟิง เจ้าไปตามคนมาทำความสะอาดเฟิงอวี้ย่วน วันนี้ข้าจะเข้าไปพัก!” ถังอวี้หัวเราะหึ นางเดินไปอยู่ตรงหน้าหงอวี้แล้วพูดถากถาง “หงเอ๋อร์ เจ้าอย่าคิดนะว่าสมัยก่อนอาจารย์ของข้าช่วยเจ้าไว้ แล้วเจ้าจะทำอะไรก็ได้! ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ยอมสวามิภักดิ์ต่อข้า แต่ใครใช้ให้เจ้าทำตัวน่าสมเพชเวทนาคอยตามติดอาจารย์ข้าล่ะ”
ที่นางถากถางหงอวี้ก็เพราะหงอวี้เป็นเด็กที่หรงเยียนเก็บมาเลี้ยงเมื่อสมัยก่อน แถมหรงเยียนยังดีกับนางมากเป็นพิเศษ
ถังอวี้โมโห อิจฉา และเกลียด
ทุกสิ่งทุกอย่างของหรงเยียนต้องเป็นของนางคนเดียวเท่านั้น ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ห้ามมาแ
