ต้องเป็นของนางไป ในที่สุดก็ตายแล้ว!
ถังอวี้รู้สึกอยากจะหัวเราะให้ก้องฟ้า แต่สุดท้ายนางก็เก็บอาการเอาไว้ได้ สีหน้าของนางดูยิ้มแย้ม นางค่อยๆ ลุกจากเก้าอี้
“ดี ดีมาก! เหวินเฟิง ต่อไปเจ้าคอยติดตามข้า ขอเพียงเจ้าตั้งใจทำงานให้ข้า ข้าจะตอบแทนเจ้าเป็นอย่างดี!”
เหวินเฟิงดีใจ “ขอบคุณคุณหนู”
งานประจบสอพลอ เป็นงานที่เขาทำได้ดีจริงๆ ต่อไปในจวนเฟิงอวิ๋น ไม่มีใครกล้าดูถูกเขาอีกแล้ว
“ช่วงนี้ข้าจะพักอยู่ในจวนเฟิงอวิ๋น ใครก็ได้ไปจัดเตรียมเรือนให้ข้า” ถังอวี้ลุกขึ้น “ช่างเถอะ ข้าไปดูเองว่ามีเรือนหลังไหนที่เหมาะกับข้า เหวินเฟิง เจ้ามากับข้า จริงสิ ให้สาวใช้ที่ชื่อหงอวี้ตามมาปรนนิบัติข้าด้วย”
หงอวี้ หนึ่งในผู้พิทักษ์จวนเฟิงอวิ๋น บัดนี้ ถูกถังอวี้เรียกใช้เป็นสาวใช้ไปแล้ว?
คนของจวนเฟิงอวิ๋นต่างมองหน้ากัน ท่าทางเหมือนไม่กล้าตอบรับสิ่งที่ถังอวี้พูด
ถังอวี้สีหน้าไม่สบอารมณ์ “ทำไม ข้าให้นางเด็กผู้หญิงนั่นมาปรนนิบัติข้า พวกเจ้าไม่เห็นด้วยหรืออย่างไร”
“คุณหนู…” ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านล่างอดพูดไม่ไหว “หงอวี้เป็นผู้พิทักษ์ ไม่ใช่สาวใช้”
ถังอวี้ร้องฮึ “สมัยก่อนผู้อาวุโสห้าได้ยืนยันฐานะของข้าแล้ว ถึงไปที่ต้องห้ามเพื่อพบผู้อาวุโสท่านอื่นซึ่งกำลังเก็บตัวฝึกวิชา จวนเฟิงอวิ๋นก็เลยมีข้าเป็นผู้นำ ข้าเป็นคุณหนูใหญ่ของจวนเฟิงอวิ๋น ข้าจะให้ใครมาคอยรับใช้ข้า คนนั้นก็ต้องมา ไม่อย่างนั้นเวลาผู้อาวุโสห้ากลับมา ข้าจะให้เขาจัดกา
