ตอนที่ 277 กล้าวัดกำลังคนในถิ่นของข้าหรือ (1)
สายตาของเฟิงหรูชิงค่อยๆ เคลื่อนไปมองที่ย่ามสัมภาระที่อยู่ใมมือถังอิ่น
ทันใดนั้น ก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นที่ริมฝีปากของนาง
“อืม ไว้ข้าดูว่าเจ้าจะจ่ายค่าเช่าบ้านเท่าไร แล้วข้าจะตัดสินใจอีกที”
ขอแค่มีเงิน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็คุยกันได้
แต่ต้องขอคิดพิจารณาดูก่อน
“เฮอะๆ”
ชายวัยกลางคนกระอักเลือดไม่หยุด ใบหน้าของเขาซีด เสียงหัวเราะที่ทุ้มต่ำและดูชั่วร้ายนั้นดังแว่วไปในป่าลึก
“ก่อนหน้านี้ ข้าได้บอกกับคนในจวนเฟิงอวิ๋นคนอื่นๆ ที่อยู่ละแวกนี้ไว้แล้ว อีกไม่นานพวกเขาก็จะมาที่นี่ ถึงตอนนั้นพวกเจ้าอย่าคิดว่าจะหนีไปได้แม้เพียงสักคน ฮ่าๆๆ !”
ต่อให้เขาต้องตาย เขาก็ไม่มีทางปล่อยคนพวกนี้ไป!
เฟิงหรูชิงหยีตา สังเกตดูชายวัยกลางคนด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “ที่แท้คนของจวนเฟิงอวิ๋นส่งพวกไม่เอาไหนอย่างเจ้ามาเป็นหินถามทาง จากนั้นค่อยส่งยอดฝีมือมา? ชิชะ ดูท่าคนของจวนเฟิงอวิ๋นไม่เห็นจะเอาไหน”
“เจ้าพูดเพ้อเจ้ออะไรกัน” ชายวัยกลางคนโมโห “ก่อนหน้านี้ไม่นานพวกผู้อาวุโสของจวนเฟิงอวิ๋นกำลังเก็บตัวฝึกวิชาอยู่ เวลานี้กำลังความสามารถของข้าไม่ด้อยเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ ในจวน เจ้ายังกล้าดูถูกข้าว่าเป็นพวกไม่เอาไหน! การจัดการคนอย่างพวกเจ้า ไม่จำเป็นต้องใช้ยอดฝีมือจากจวนเฟิงอวิ๋นหรอก! แค่คนอื่นๆ ก็เพียงพอแล้ว!
“อีกอย่าง คุณหนูของพวกข้าส่งข้าลุยเดี่ยวมาเพื่อฆ่าถังอิ่น! คนอื่นๆ ของจวนเฟิงอวิ๋นกระจา