ตอนที่ 273 เหตุใดความซวยจึงต้องเกิดกับหมาป่าเสมอ (1)
หนานเสียนชายที่อ่อนโยนราวกับแสงจันทร์ เกรงว่าบนโลกนี้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ไม่หวั่นไหว
ทว่า…เฟิงหรูชิงได้เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยถังอิ่นไว้ นางจะเนรคุณไปแย่งผู้ชายของเฟิงหรูชิงได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นผู้ชายที่ไม่เคยแม้แต่จะพบหน้า
…
ตูม!
กระบี่ที่ฟันลงมา ทำให้อากาศได้ก่อเป็นคลื่นพลังในพริบตาเดียว
ร่างของชายวัยกลางคนถอยไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่สบอารมณ์นัก
ถ้ามีแค่เฟิงหรูชิงคนเดียว เขาคงไม่หวาดกลัว แต่ดันมีสัตว์วิเศษระดับห้าอยู่ด้วย แค่คิดจะแตะชายเสื้อนาง ยังกลายเป็นเรื่องยาก!
“โฮก!”
เสือโคร่งคำราม ฝีเท้าของมันทำให้ฝุ่นตลบขึ้น เพียงพริบตาเดียวก็วิ่งไปอยู่ด้านหลังของชายวัยกลางคน
หัวของเสือโคร่ง พุ่งเข้าชนหลังของเขาอย่างแรง
คราวนี้มันรวดเร็วและรุนแรงเหลือเกิน ร่างของชายวัยกลางคนถูกชนจนก้าวเซไปด้านหน้า จากนั้นจึงค่อยๆ ทรงตัวอยู่
“เจ้าโง่ พวกเจ้ารนหาที่ตาย!” ชายวัยกลางคนหันหลังมา ดวงตาดุร้ายจ้องเขม็งไปยังหญิงสาวที่อยู่บนหลังเสือโคร่ง
เฟิงหรูชิงฟาดมือไปทางข้าง กระบี่ยาวสะท้อนประกายแหลมคม เกิดเสียงดังฟับ แสงกระบี่พุ่งออกไป พริบตาเดียวก็มาถึงหน้าชายวัยกลางคน
ถึงอย่างไรชายวัยกลางคนก็เป็นผู้มีฌานระดับเสวียนอู่ เขาพลิกตัวหลบได้ทัน แสงกระบี่เล่มนั้นเฉือนเส้นผมเขาขาด ปลิวร่วงลงพื้นไป
“โฮก!”
เสือโคร่งไม่ปล่อยให้ชาย
