กลางแสงสีเลือดเส้นผมสยาย ดวงตาราวกับภาพวาดกำลังหลับพริ้ม แต่พลังของนางกำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง…เจินอู่ขั้นต้น เจินอู่ขั้นกลาง เจินอู่ขั้นสูง หลิงอู่…
ก่อนนี้นางก้าวถึงขอบแล้วอีกเพียงนิดเดียวก็จะถึงเจินอู่ แต่เพียงระยะเวลาสั้นๆ นางก้าวกระโดดข้ามขั้นอย่างต่อเนื่อง พริบตาเดียวก็ถึงหลิงอู่ขั้นต้น
แต่ผิวกายทั่วร่างของนางเริ่มปริแตกมีเลือดไหลซึมออกมา ภายใต้ท้องฟ้า จู่ๆ ก็มีเสียงไร้เดียงสาเสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้แววตาสีแดงของฉินเฉินหายไปหลายส่วน
“เอ๊ะ ท่านพี่ฝูเฉินในที่สุดพวกเราก็สามารถออกจากช่องว่างได้แล้ว? ท่านรีบดูเร็วเข้าท่านแม่เป็นอะไรไป พวกเราจะช่วยนางอย่างไรดี?”
ร่างเล็กสองร่างปรากฏขึ้นกลางอากาศก่อนจะตกลงข้างกายเฟิงหรูชิง
เด็กสาวน่ารักน่าชังงดงามและฉลาดดวงตาแฝงด้วยรอยยิ้ม โดยเฉพาะท่าทางตอนที่ยิ้มออกมานั้นสดใสเหลือเกิน
เปรียบเทียบกันแล้ว เด็กชายสุขุมกว่าหลายส่วน แต่กลับงดงามราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ คิ้วตาประณีตแพรวพราวเสียยิ่งกว่าเซียนน้อยในรูปวาด
“เจ้าบื้อนี่ถูกนางดูดพลังมากเกินไปร่างกายของนางในตอนนี้รับไม่ไหว หากไม่ช่วยนางละก็นางจะต้องทนไม่ไหวร่างแตกตายแน่”
ฝูเฉินขมวดคิ้วแน่น สายตาของเขากวาดไปทางฉินเฉินแล้วก็อดที่จะยกยิ้มชั่วร้ายที่มุมปากไม่ได้
อื้อ แม้ร่างกายมนุษย์จะไม่สามารถรับพลังที่จักรพรรดิที่เก้าเหลือทิ้งไว้ที่สองแรงนี้ได้ แต่ทว่าสามารถแบ่งเบาได้สักนิดก็ยังดี หากไม่ได้
