งนั่น…เป็นของจักรพรรดิที่เก้าไม่ผิดแน่!
หรือว่า…อาณาจักรของจักรพรรดิที่เก้าที่พรรคเภสัชเทพในตอนนั้นจะถูกคนสับเปลี่ยน? สถานที่ต้องห้ามที่พวกมันเฝ้ามาตั้งแต่แรกนานหลายปีกลับเป็นของปลอม?
“ฝูเฉิน อาณาจักรของบรรพบุรุษพรรคเภสัชเทพเหตุใดมีสองที่?”
ตรงหน้านี่เห็นชัดว่าเป็นของจริง
“เป็นไปไม่ได้ อาณาจักรของจักรพรรดิที่เก้าจะต้องมีเพียงที่เดียวไม่สามารถมีสองที่ ที่มิติเวลานั่นจะต้องเป็นของปลอมแน่ ข้ายังคิดว่าเวทมนตร์เสื่อมฤทธิ์ไปเพราะกาลเวลา กลับลืมไปเสียสนิทว่าเวทมนตร์ที่จักรพรรดิที่เก้าเป็นคนทำ ขอเพียงจิตวิญญาณของพระองค์ไม่แตกสลายก็ไม่มีวันหายไป”
อาจเป็นเพราะพวกมันเชื่อมั่นมาก บ้านหลังใหญ่เพียงนี้และตั้งอยู่ในพรรคเภสัชเทพ ไม่มีทางที่จะหายไปได้ง่ายๆ
ดังนั้นแม้ว่าเวทมนตร์จะเสื่อมฤทธิ์ไปสามารถเข้าออกได้ตามใจ สำหรับบรรดายาวิเศษที่มีสติปัญญาน้อยนิดแล้วไม่มีทางที่จะคิดอะไรมาก
ตอนนี้พวกมันเพิ่งจะรู้ว่าพวกมันทั้งสองถูกหลอก…
“เช่นนั้นมีวิธีใดสามารถเข้าไปได้บ้าง”
อาณาจักรของบรรพบุรุษพรรคเภสัชเทพข้างในจะต้องมีของดีอยู่ไม่น้อย จะพลาดไม่ได้!
แววตาเฟิงหรูชิงเป็นประกาย ยิ้มกริ่มลูบปลายคาง
“เวทมนตร์ของจักรพรรดิที่เก้าไม่มีผู้ใดแก้ได้” ฝูเฉินส่ายหน้านัยน์ตาแฝงด้วยความโศกเศร้า
ท่านผู้นั้นเป็นบุคคลที่ไม่มีผู้ใดเทียบได้ เวทมนตร์ทุกอย่างที่พระองค์เป็นคนสร้างคนอื่นจะแก้ได้อย่างไร?
นอกเสียจาก…พระองค์เอง…
“ไม่ว่าอ
