ข้ามขั้นได้เร็วยิ่งขึ้น”
“แน่นอน น้ำวิเศษก็สามารถนำไปรดยาวิเศษได้ แต่การรดยาวิเศษไม่ได้ต้องการเพียงหยดเดียวแต่ต้องใช้หนึ่งช้อน หากไม่ใช่ยาวิเศษที่มีสติปัญญาก็ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำวิเศษรด มันสิ้นเปลืองเกินไป”
อย่างไรเสียยาวิเศษที่มีสติปัญญาบนโลกใบนี้ก็มีน้อยยิ่งนัก เฟิงหรูชิงไม่มีทางได้เจอ
เฟิงหรูชิงลูบคาง “ใช้รดยาวิเศษ? เช่นนั้นพวกเจ้าต้องรดด้วยน้ำวิเศษหรือไม่?”
ฝูเฉิน “…”
สักพักเขาจึงจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงสับสน “พวกเราอยากกินแต่ยาวิเศษ ไม่อยากดื่มน้ำวิเศษ”
ตอนนั้นจักรพรรดิที่เก้าจะใช้น้ำวิเศษรดให้พวกมันทุกวัน พวกมันจึงเติบโตอย่างรวดเร็ว
ปกติแล้วยาวิเศษที่มีสติปัญญา น้ำธรรมดาสำหรับพวกมันแล้วไม่มีประโยชน์ใดๆ ต้องใช้น้ำวิเศษจึงจะสามารถทำให้พวกมันเติบโตได้
แต่หากเติบโตขึ้นมาแล้วก็ไม่ต้องการน้ำวิเศษอีก กลับต้องการกินพวกเดียวกัน
ทว่าพวกเดียวกันที่พวกมันกินก็ไม่ใช่ที่มีสติปัญญา หากมีสติปัญญาก็ไม่ได้เป็นแค่ยาวิเศษแล้ว
“อ้อ”
เฟิงหรูชิงถอนหายใจโล่งอก
นางยังกังวลว่าหากตัวเองนำน้ำวิเศษกลับไปจะถูกเด็กสองคนนี้แอบขโมยดื่ม ในเมื่อเป็นเช่นนี้นางก็วางใจ
คิดได้ดังนั้นเฟิงหรูชิงหยิบเอาไหเหล้ามาจากช่องว่าง
นางนำเหล้าวิเศษที่อยู่ในไหเททิ้งลงพื้นก่อนจะวางไหเหล้าไว้ข้างตาน้ำ
หากให้แม่ทัพเฒ่าเห็นภาพนี้เข้า คงจะกระโดดสุดตัวว่ากล่าวเฟิงหรูชิงเป็นการใหญ่แน่ เหล้าวิเศษล้ำค่าเช่นนี้นางคิดจะเทก็เท! สุรุ่ยสุร่าย ฟุ