นี้สัตว์วิเศษไม่สามารถเข้าใกล้ได้ และด้วยเหตุนี้เองนางก็ยิ่งสงสัยว่าภายในนั้นเก็บซ่อนอะไรไว้กันแน่
หมาป่าสีขาวสะบัดหัวลุกขึ้นมาจากพื้น มันเดินไปหยุดที่ข้างกายเฟิงหรูชองด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ร้องครวญครางต้องการการปลอบโยน
“เจ้าเข้าไปไม่ได้เช่นนั้นก็รอยู่ที่นี่ก่อน รอข้าออกมาหาเจ้า” เฟิงหรูชิงถอนหายใจเอ่ยขึ้น หมาป่าสีขาวร้องครวญครางไม่หยุด มันไม่อยากอยู่ที่นี่ ไม่อยากอยู่กับพวกเสือเลวพวกนี้
“เชื่อฟัง” เฟิงหรูชิงลูบหัวมัน “หากเจ้าไม่เป็นเด็กดีเชื่อฟังข้าจะหักเทียนหลิงกั่วเจ้าหนึ่งวัน”
หมาป่าสีขาวปิดปากสนิททันที ทำท่าทางนายท่านวางใจได้ข้าเป็นเด็กดีมาก
“แม่เสือน้อย” เฟิงหรูชิงเงยหน้าขึ้น “เพื่อนข้าเหล่านี้รบกวนเข้าช่วยดูแลด้วย ข้างนอกอันตรายเกินไป ทางที่ดีเจ้าอย่าให้พวกมันวิ่งเล่นไปทั่ว โดยเฉพาะหมาป่าสีขาวตัวนี้นิสัยซุกซนนัก หากออกไปก็ยากที่จะรับประกันได้ว่าจะไม่เจอสัตว์วิเศษระดับห้า มันจะสู้ก็สู้ไม่ไหว หนีก็หนีไม่พ้น ทำตัวน่ารักก็ไม่เป็น ดีไม่ดีจะถูกกินเอา”
เสือโคร่งพยักหน้าเป็นการแสดงว่ามันเข้าใจที่เฟิงหรูชิงพูด เฟิงหรูชิงจึงจะหันไปมองฉินเฉินและทุกคนในกองทัพเหล็ก “พวกเราไปกันเถอะ”
…
ส่วนลึกของถ้ำไม่อนุญาตให้สัตว์วิเศษผ่านเข้ามาจริงๆ ตอนที่เฟิงหรูชิงกับคนอื่นๆ เดินเข้าไปก็ไม่มีปัญหาใดทั้งสิ้น สามารถผ่านไปได้อย่างราบรื่น
เฟิงหรูชิงไม่รู้ว่าเดินอยู่ในถ้ำนานเพียงใดจนกระทั่งมีแสงสว่างส่องม