ยเพิ่งจะเลือกพานางออกจากบ้านหลังนั้น นางไม่เอาสิ่งใดเลยหยิบมาเพียงเสื้อผ้าชุดหนึ่ง กับหมาจรจัดตัวหนึ่งที่นางเก็บเอามาเลี้ยง
แม้ว่าชีวิตจะยากลำบากเพียงใด สองคนหนึ่งหมาก็ไม่เคยละทิ้งกัน
เลือกที่จะเลี้ยงแล้วก็จะต้องอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต!
“โห่ว”
เสือโคร่งใช้หัวถูไถเฟิงหรูชิงด้วยความขอบคุณ นัยน์ตาซาบซึ้ง
ที่มันยกลูกให้เฟิงหรูชิงหนึ่งเพื่อเป็นการทดแทนบุญคุณ สองคือ อยู่กับมนุษย์ผู้นี้ลูกจะไม่ลำบาก
มันเชื่อในตัวนาง!
“ชิงชิง!”
ฉับพลันก็มีเสียงแตกตื่นดังมาจากด้านหลัง
ในตอนที่เฟิงหรูชิงหันกลับไปมอง ก็ได้เห็นกับฉินเฉินที่สีหน้าตื่นตกใจปรากฏตัวอยู่หน้าถ้ำ
หลังจากนั้น หมาป่าสีขาว เหล่าสัตว์วิเศษ คนในกองทัพเลือดเหล็กทุกคนก็ตามมาด้วย…
นี่ต้องโทษเสือโคร่งที่วิ่งเร็วเกินไป พวกเขาหารอบๆ อยู่นานกว่าจะเจอถ้ำแห่งนี้
โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นเสือโคร่งกับเฟิงหรูชิงใกล้กันขนาดนั้น หัวใจฉินเฉินตกใจแทบหยุดเต้น…
เฟิงหรูชิงไม่ได้รับรู้อะไรเลย ฉีกยิ้มทักทายทุกคนที่อยู่ด้านหลัง
“พวกเจ้ามาได้อย่างไรกัน?”
ใจฉินเฉินแทบหลุดออกมาข้างนอก รีบสาวเท้าเข้าไปหยุดตรงหน้าเฟิงหรูชิง
เสือโคร่งคำรามเสียงต่ำ นัยน์ตาฉายแววหวาดระแวง
มันเชื่อใจแค่เฟิงหรูชิง ไม่เชื่อใจมนุษย์ผู้อื่น
“แม่ของเสือน้อย เจ้าอย่าขู่เพื่อนของข้า” เฟิงหรูชิงลูบหัวเสือโคร่ง ขมวดคิ้วพลางกล่าว
เสือโคร่ง “…”
แม่ของเสือน้อย? นี่มันอะไรกัน?
ทว่ามันก็เชื่อฟังแต่โดยดีเก