ดปกติ แววตาที่มองไปทางถังซานแฝงด้วยความมั่นคง“ข้าเคยพูดแล้ว ข้าถังจือทรยศตระกูลถังจริง ไม่ใช่เมื่อยี่สิบปีก่อนแต่คือวันนี้!”ตระกูลถังคือความเจ็บปวดที่นางไม่อาจวางลงได้ ในวันนี้นางได้สติแล้ว! จะไม่เสียใจเพราะคนพวกนั้นอีก!“หึ” ถังซานหัวเราะเสียงเย็น “แม่นาง ไม่ว่าเมื่อก่อนถังจือจะถูกขับไล่ออกจากตระกูลถังหรือไม่ แต่ในตัวนางก็มีเลือดตระกูลถังไหลเวียนอยู่ เจ้าอยากให้นางติดตามเจ้าโดยสมบูรณ์ก็เอายาวิเศษระดับสามเหล่านั้นของเจ้ามาแลก เงื่อนไขของข้าไม่มาก ไป๋เฉากั่ว[2]หนึ่งร้อยผลก็พอ”ถังจือตกตะลึง ตวาดเสียงดังด้วยความโมโห “ถังซาน เจ้าจะปล้นกันหรือ?”ด้วยความสามารถของตระกูลถังแล้ว ทุกปีจะได้รับยาวิเศษระดับสามทุกชนิดรวมกันแล้วมากที่สุดก็สี่สิบห้าสิบอัน ยาวิเศษระดับสี่ขึ้นไปก็ยิ่งน้อยนิด ตอนนี้เจ้านี่กลับแค่อ้าปากก็ได้ไป๋เฉากั่วหนึ่งร้อยผล?แววตาถังซานเหยียดหยามทุกสิ่ง “วันนี้หากพวกเจ้าสามารถเอาไป๋เฉากั่วหนึ่งร้อยผลมาได้ข้าก็จะปล่อยพวกเข้า หลังจากนี้ทุกเดือนต้องส่งยาวิเศษหนึ่งร้อยอันมาให้ข้า หากหามาไม่ได้ก็อย่าโทษว่าข้าโหดเหี้ยมแล้วกัน!”แม่นางคนนี้เอาไป๋เฉากั่วออกมามากมายเช่นนี้โดยไม่เสียดายสักนิด ในมือนางจะต้องมีทางลัดแน่ ไว้ชีวิตนางบางทีอาจจะมีประโยชน์ส่วนหนุ่มที่หน้ามีแผลเป็นนั่น…ต่อให้อันตรายเพียงใด จะกล้าสู้กับตระกูลถังหรือ?เพราะถังอิ่นเป็นคู่หมั้นของคุณชายหนานเสียนในตระกูลถังไม่ใช่เรื่องลับ