แล้ว ทุกปีจะได้รับยาวิเศษระดับสามทุกชนิดรวมกันแล้วมากที่สุดก็สี่สิบห้าสิบอัน ยาวิเศษระดับสี่ขึ้นไปก็ยิ่งน้อยนิด ตอนนี้เจ้านี่กลับแค่อ้าปากก็ได้ไป๋เฉากั่วหนึ่งร้อยผล?
แววตาถังซานเหยียดหยามทุกสิ่ง “วันนี้หากพวกเจ้าสามารถเอาไป๋เฉากั่วหนึ่งร้อยผลมาได้ข้าก็จะปล่อยพวกเข้า หลังจากนี้ทุกเดือนต้องส่งยาวิเศษหนึ่งร้อยอันมาให้ข้า หากหามาไม่ได้ก็อย่าโทษว่าข้าโหดเหี้ยมแล้วกัน!”
แม่นางคนนี้เอาไป๋เฉากั่วออกมามากมายเช่นนี้โดยไม่เสียดายสักนิด ในมือนางจะต้องมีทางลัดแน่ ไว้ชีวิตนางบางทีอาจจะมีประโยชน์
ส่วนหนุ่มที่หน้ามีแผลเป็นนั่น…
ต่อให้อันตรายเพียงใด จะกล้าสู้กับตระกูลถังหรือ?
เพราะถังอิ่นเป็นคู่หมั้นของคุณชายหนานเสียนในตระกูลถังไม่ใช่เรื่องลับอะไร ในโลกสันโดษใครกล้าไม่ไว้หน้าตระกูลถัง นั่นหมายถึงไม่ไว้หน้าคนที่นั่นด้วย
เขาย่อมมั่นใจ
ฮวา!
อยู่ๆ ก็มีลมพายุพัดมาจากด้านหลัง
ถังซานตกตะลึง ในตอนที่หันกลับไปก็เห็นเด็กหนุ่มสำอางมาอยู่ตรงหน้าเสียแล้ว
แววตาเขาเยือกเย็นไร้ความรู้สึกใด
ถังซานไม่เข้าใจ ตรงหน้าเขามีเด็กหนุ่มเพียงคนเดียวแท้ๆ แต่กลับทำให้เขารู้สึกหนาวเหน็บไปทั่วทั้งร่าง ไร้อุณหภูมิ
เขาไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน
ความแข็งแกร่งของเด็กหนุ่มผู้นี้กับเขาดูแล้วคงจะพอๆ กัน ไม่ใช่หลิงอู่ระดับสูงแต่เหตุใด…จึงได้น่ากลัวเช่นนี้?
เป็นครั้งแรกที่เฟิงหรูชิงได้เห็นฉินเฉินสู้รบ ความแข็งแกร่งของเขาทำให้นางตกใจไม่น้อ
