ะกูลถัง ใช้สายตาดูแคลนมองมัน
สายตาแบบนั้นคล้ายกับกำลังมองคนโง่
หมาป่าสีขาวในยามนี้เป็นสัตว์วิเศษระดับสี่ หากเป็นเมื่อก่อน มันกับถังจือไม่อาจใช้วิธีนี้ปั่นหัวถังซานได้
คนใต้บัญชาของถังซานก็มีผู้ฝึกตบะระดับเจินอู่ มีแต่ทะลวงถึงระดับสี่เท่านั้น มันถึงเข่นฆ่าคนพวกนี้ได้อย่างไม่กินแรง
ในขณะที่ถังซานตะลึงงัน ถังจือก็วิ่งออกมาห่างไปไม่กี่จ้าง[2]เท่านั้น
เพลิงโทสะของเขาคุกรุ่นขึ้น คำรามด้วยความเดือดดาล ไม่สนใจสิ่งใดวิ่งเข้าใส่หมาป่าสีขาว
ส่วนเจ้าหมาป่าสีขาว หลังจากกัดคนของตระกูลถังตายไปหลายคนก็วิ่งหนีไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว
ครั้งนี้ถังซานไม่หยุด จนกระทั่งไล่ตะบึงตามถึงเบื้องหลังหมาป่า
เทียบกับถังจือแล้ว เขาในเวลานี้อยากสังหาร เจ้าหมาป่าที่กล้ามองดูถูกเขามากกว่า!
“กรรซ์ กรรซ์ กรรซ์!”
หมาป่าสีขาวหันกลับไปมอง พลันตกใจเสียขวัญกระเจิดกระเจิง
เจ้าคนนี้บ้าไปแล้วหรืออย่างไร เขาไม่เห็นหรือว่าถังจือกลับไปแล้ว ไม่เห็นว่าถังจือกำลังฆ่าคนของตระกูลถังหรือ
นี่ต่างกับที่มันคิดคำนวณเอาไว้
ไอ้หยา มารดามันเถอะ หมาป่าอย่างข้าตกใจแทบแย่แล้ว ใครก็ได้ช่วยด้วย!
ไม่รู้เพราะสวรรค์ได้ยินเสียงร้องขอของเจ้าหมาป่าหรือไม่ ทั้งไม่รู้ว่าเจ้าหมาป่าแสร้งเป็นสุนัขมากเกินไปหรือไม่ กระทั่งสวรรค์ยังสงสารมัน
ในขณะที่เจ้าหมาป่าสีขาวถูกไล่ตะบึง ถังซานฟาดฝ่ามือใส่มัน พลังงานสายหนึ่งพุ่งเข้ามาจากทิศทางไม่ไกลออกไปอย่างกะทันหัน เสียง
