ญหน้ากัน ก็ไม่ใส่ใจอะไรอีก ส่งเสียงร้องด้วยความเกรี้ยวกราด จากนั้นพุ่งเข้าใส่ฝูงชน…“ถังจือ!” หลิงจวินกำกระบี่ในมือแน่น “ไม่ว่าวันนี้จะมีจุดจบอย่างไร ทัพเลือดเหล็กของพวกเราจะเป็นตายร่วมกัน”แต่ไรมาสิ่งที่พวกเขากลัวหาใช่ความตายสิ่งที่พวกเขาหวาดกลัวก็คือวันหน้าจะไม่ได้ลงสนามรบอีกในเมื่อเวลานี้เกิดเรื่องนี้ขึ้นแล้ว คนทั้งหมดของทัพเลือดเหล็กรวมใจเป็นหนึ่ง ไม่มีพวกรักตัวกลัวตาย!“ดี”ถังจือมองพี่สาวน้องสาวทั้งหลายที่รวมเป็นร่วมตายมากับนาง หยิบกระบี่ขึ้น พุ่งเข้าสู่กลางสนามรบเลือดสดย้อมธารน้ำแร่อีกครั้ง ภายใต้แสงอาทิตย์สาดสอง ช่างดึงดูดสายตานักหมาป่าสีขาวทนรับไม่ไหวเป็นตัวแรกอย่างไรเสียมันก็เป็นแค่สัตว์วิเศษที่เพิ่งทะลวงระดับสี่ได้ ไม่อาจเอาชนะถังซาน มันฝืนอาศัยผิวเนื้อหนัง ฝืนทนถูกตีอยู่นานถังจือหาได้เข้าไปช่วยหมาป่าสีขาว ส่วนกระบี่ในมือไล่เข่นฆ่าคนตระกูลถังในสนามรบนั้น นอกจากถังซานที่มีฝีมือเหนือกว่าถังจือแล้ว ภายใต้เงื้อมือของถังจือ คนอื่นๆ ไร้กำลังต่อกรได้เดิมทีถังซานคิดสั่งสอนเจ้าหมาป่าสีขาว ชั่วฉับพลันค่อยพบกว่า เมื่อครู่ผู้ใต้บัญชาเขาหายไปกว่าครึ่งแล้ว อีกทั้งเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะเขาถูกหมาป่าสีขาวพัวพันไว้อย่างนั้นหรือถังซานตะลึงงัน เสี้ยวเวลาที่เขาหันมอง ก็เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเจ้าหมาป่าใช่แล้ว มันยิ้มแล้วครั้นเห็นรอยยิ้มหมาป่า ถังซานก็เข้าใจแจ่มแจ้ง เขารู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟา
