ตอนที่ 237 ถังซาน ตระกูลถัง (2)
“ท่านแม่ ข้าหาหมาป่าสีขาวพบแล้ว”
“ดี” เฟิงหรูชิงสูดลมหายใจลึก
ขอเพียงหาหมาป่าสีขาวพบ ก็สามารถหาพวกถังจือพบ
“เฉินเอ๋อร์ ข้ารู้แล้วว่าหมาป่าสีขาวอยู่ที่ไหน พวกเรารีบไปกันเถอะ”
นางรวบรวมจิตกลับมา แววตาหนักแน่น เอ่ยเสียงนิ่ง
…
เลือดสดๆ สีแดงย้อมทั่วธารน้ำแร่
เบื้องหน้าธารน้ำนี้มีคนล้มระเนระนาดอยู่ สิ่งที่อยู่หน้าคนเหล่านั้นก็คือหมาป่าสีขาวที่ถูกย้อมไปด้วยเลือดสดทั่วร่าง ซ้ำยังมีสตรีที่รูปโฉมงดงาม ทว่ามีสีหน้ายืนหยัดหนักแน่นนางหนึ่ง
“ถังจือ ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าจะได้พบเจ้าที่นี่”
ด้านหน้าสุด มีชายวัยกลางคนส่งเสียงหัวเราะเย็นเยียบ มุมปากเขายกยิ้มประชดประชัน ดวงตาฉายแววดูแคลน
ยี่สิบปีแล้ว ผู้หญิงคนนี้หายตัวไปยี่สิบปีเต็มๆ หากมิใช่เขามาทำธุระที่ป่าแห่งสัตว์วิเศษนี้ ก็ไม่มีทางพบนาง
ถังจือเช็ดเลือดมุมปาก นับตั้งแต่พบเจ้านี่ นางก็พาคนทั้งหลายหนีอยู่หลายวัน สุดท้ายก็ยังถูกเขาไล่ตามมาทัน…
“ถังซาน ข้ากับตระกูลถังของเจ้า สิ้นสุดความสัมพันธ์ไปตั้งแต่ยี่สิบปีก่อนแล้ว ไฉนเจ้ายังไล่ตามข้าไม่ปล่อยอีก”
“ฮี่ๆ” น้ำเสียงถังซานแฝงความเย็นชา “เพราะเจ้าคือถังจือ คือสตรีที่ตระกูลถังของเราทอดทิ้ง! ถึงข้าจะไม่สนใจยาวิเศษระดับสองในมือเจ้าพวกนั้น แต่ว่า…สตรีที่ถูกทิ้งอย่างเจ้าไม่มีคุณสมบัติครอบครองยาวิเศษ หากเจ้ามอบยาวิเศษระดับสองและหมาป่าตัวนี้ให้ข้า ข้าก็จะปล่อยเจ้าไป!”
ยาวิเศษระดับ
