ง“ถังซาน ตระกูลถังของเจ้ารู้จักแต่แย่งชิงของคนอื่นเช่นนี้หรือ แย่งชิงสัตว์วิเศษของผู้อื่นเยี่ยงนี้” ถังจือกัดฟัน “อีกอย่าง ในโลกสันโดษมีกฎกำหนดไว้ พวกเจ้าห้ามลงมือกับคนในโลกปุถุชน จุดนี้เจ้าคงไม่ได้ลืมสินะ”ถังซานยิ้มเย็น “ในร่างเจ้ามีเลือดของตระกูลถังเรา กลับไม่มอบของที่มีให้กับตระกูลถัง แอบซ่อนไว้ส่วนตัว ก็มีความผิดอยู่แล้ว ข้าเอาของของตระกูลถังกลับไปผิดตรงไหน”“เจ้าลืมไปแล้วหรือข้าถูกขับออกจากตระกูลแล้ว!”“เช่นนั้นแล้วจะทำไม ถึงเวลานั้นข้าก็จะบอกว่าเจ้าคือคนตระกูลถัง ใครจะกล้าขวางตระกูลถังสั่งสอนคนของตัวเองกัน” ถังซานยืนกรานหนักแน่นเดินเข้าประชิดถังจือทีละก้าวๆถังจือในยามนี้ไม่ทางถอยอีกแล้วเบื้องหลังของนาง คือสหายร่วมศึกที่ฝ่าฟันความลำบากมากับนาง“สัตว์วิเศษพวกนี้ หาใช่ของของข้า เจ้าจะทำอะไรกับข้าก็ได้ แต่คนอื่นๆ เจ้าห้ามแตะต้อง!”ถังซานกวาดตามองถังจืออย่างเย็นชา รอยยิ้มประชดประชันยิ่งมากขึ้นทุกทีความจริงเขารู้แต่แรกแล้วว่า หมาป่าสีขาวตัวนั้นทำสัญญาไว้กับผู้อื่นอยู่ก่อน พลังสัญญานั้นหาใช่ของถังจือ แต่ไม่เป็นไร เขาย่อมมีวิธีขจัดพลังสัญญานั้นเมื่อไม่มีพลังสัญญาผูกมัด สัตว์วิเศษตัวนี้ย่อมเป็นของลูกชายเขา“ถังจือ ข้าไม่สนว่าพวกเขามีฐานะอะไรในโลกปุถุชน แต่ข้ามองออก คนกลุ่มนี้คือผู้ใต้บัญชาของเจ้า เมื่อมีความเกี่ยวข้องกับเจ้าเช่นนี้ ข้าก็มีคุณสมบัติลงมือกับเจ้า” ถังซานยกมือขึ้นมา “สัตว์วิเศ
