กวนไม่เลิก เจ้าก็ให้ข้าอยู่ที่นี่”เฟิงหรูชิงชะงักฝีเท้าหาใช่เพราะถังอิ่น แต่เพราะเบื้องหน้านาง สาวใช้ชุดเขียวพุ่งเข้ามาอย่างเบิกบานนางหยุดที่หน้าเฟิงหรูชิง หอบหายใจไม่ทัน“องค์หญิงท่านลงจากเขาเสียที บ่าวกับหลิวลี่คิดถึงท่านเหลือเกิน จริงสิ หลายวันที่ท่านอยู่บนเขา แม่นางน้อยผู้นั้นปีนกำแพงทุกวัน วันแรกก็ถูกข้าพบเข้าแล้ว เดิมทีอยากให้เจ้าหมีหนึ่งไล่นางออกไป แต่เจ้าหมีหนึ่งเอาแต่หมกตัวอยู่เขาด้านหลังไม่ยอมลง ส่วนสัตว์วิเศษตัวอื่น…อ่อนแอไปเสียหน่อย ข้าเห็นว่านางไม่ได้ขโมยของ แค่เดินวนรอบหนึ่งก็ไปแล้ว ข้าเลยไม่สนใจนาง รอองค์หญิงลงจากเขาแล้วค่อยรายงาน”ถังอิ่นตัวเล็กมากๆ ยืนหลบอยู่ด้านหลังเฟิงหรูชิง ถูกบดบังได้สนิทรอจนชิงหลิงรายงานทุกอย่างจบ นางก็หน้าง้ำงอ ไม่พูดไม่จาเดินออกมาจากด้านหลังเฟิงหรูชิงชิงหลิงตะลึง “นางแอบปีนกำแพงมาอีกแล้วหรือ”เฟิงหรูชิงกวาดสายตามองถังอิ่นที่หน้าตาบูดบึ้ง เผยรอยยิ้มที่ไม่ยิ้ม “ไหนเจ้าบอกว่าไม่มีใครเห็นเจ้าปีนกำแพงเข้ามา”ถังอิ่น “…”นางก็แค่พูดเกินจริงไปและจะทำไม เป็นอะไรหรือเปล่า พูดเกิดจริงผิดกฎมณเทียรบาลหรืออย่างไร ทำไมพูดไม่ได้กันเชียว“ดูท่าต้องข่มขู่ฝูเฉินอีกแล้ว” เฟิงหรูชิงจับคางนางต้องให้ฝูเฉินสร้างค่ายกลกันไม่ให้ใครปีนกำแพงจวนองค์หญิงแล้ว มิฉะนั้นจะไม่ค่อยปลอดภัย…“ชิงหลิง ไปหาหมีหนึ่ง ให้มันโยนแม่เด็กนี่ออกไป”ถึงแม่เด็กนี่จะงดงาม…แต่นางไม่อาจตกหลุมพรางได้!
