ไปพวกนางคุยเรื่องข่มขู่เฟิงหรูชิงต่อหน้าอีกฝ่าย หรือว่า…ซ้ำยังจะยกยอความรวยอีกแววตาของเสี่ยวหลัวลี่เลื่อนลอย คำพูดของเฟิงหรูชิงก็เหมือนหมัด อัดเข้าในใจนางอย่างจัง ทำนางอับอายเสียจนแทบหาหลุมมุดลงไปสวรรค์ นางกับเชียนหนิงพูดอะไรออกไปกันแน่ คำพูดนินทาพูดลับหลังก็แล้วไปเถอะ ดันถูกเจ้าตัวรู้เข้า นี่มันทำให้นางเสียหน้ายิ่งนัก!นางหน้าแดงด้วยความอาย เคราะห์ดีที่มีฝุ่นดินเปรอะหน้า จึงไม่ถูกจับได้เพื่อปิดบังความลนลาน เสี่ยวหลัวลี่ถลึงตามองเฟิงหรูชิงด้วยโทสะ “เจ้าคือเฟิงหรูชิง ทำไมถึงไม่รีบบอก”เฟิงหรูชิงโบกมืออย่างผู้บริสุทธิ์ “เจ้าถามว่าจวนองค์หญิงไปทางไหนเท่านั้น ไม่ได้ถามสักหน่อยว่าข้าคือใคร”“เจ้า…” เสี่ยวหลัวลี่คิดระเบิดอารมณ์แต่คิดๆ ดูเรื่องก็เหมือนจะเป็นอย่างนี้จริงๆ ดังนั้น นางกลืนโทสะลงไป ร้องเหอะคำหนึ่ง ใช้สายตาสำรวจมองเฟิงหรูชิงพลังความสามารถ ระดับเจินอู่หรืออ่อนแอเกินไปแล้ว!ใบหน้า…งดงามชวนหวั่นไหว ทั้งไม่ฉูดฉาดจนเกินไป กลับกันให้ความรู้สึกสูงส่ง ถือว่าพอผ่านด่านชั่วคราวเพ้ยเพ้ยเพ้ย! ผ่านด่านอะไรกัน นางมาคิดบัญชีกับศัตรูหัวใจ ไม่ใช่มาสังเกตการณ์สักหน่อย !รูปร่าง…อวบไปหน่อย แต่ก็ไม่ได้อ้วนมากหรือท่านหนานเสียนชอบหุ่นสมบูรณ์แบบนี้หน้าอก…เสี่ยวหลัวลี่มองหน้าอกอิ่มเอิบของเฟิงหรูชิง จากนั้นมองดูรูปร่างเสมือนหัวไชเท้าแห้งของตัวเอง สีหน้าพลันแดงออกมาด้วยความโมโห รีบเอามือปิดหน้าอกไว้นางก็แค่
