า “ครั้งนี้ที่ข้าพูด ไม่ใช่ให้ส่งคนออกไปหาประสบการณ์ แต่เป็นให้คนในทัพเลือดเหล็กทุกคนออกไป!”
ถังจือเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ จ้องมองไปยังใบหน้าที่คุ้นเคยตรงหน้า
“นายหญิง แม้ท่านแม่ทัพเฒ่ากับท่านผู้เฒ่าตระกูลฉินจะสำเร็จหลิงอู่ แต่ข้าก็ยังมิกล้าจากไปเช่นเดิม ดังที่นายหญิงกล่าว ตอนนี้แคว้นหลิวอวิ๋นไม่ใช่เพียงวุ่นวายจากภายนอก ยังมีปัญหาภายในด้วย ข้าไม่สามารถออกจากที่นี่ไปได้แม้แต่ครึ่งก้าว”
นางรับปากน่าหลานฮองเฮาแล้ว ชีวิตนี้นางจะต้องใช้ชีวิตปกป้องฝ่าบาทกับองค์หญิง
ในสถานการณ์เช่นนี้นางยิ่งมิกล้าออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาต
“ถังจือ แคว้นหลิวอวิ๋นมีท่านตากับผู้นำตระกูลฉินก็เพียงพอแล้ว เจ้าต้องออกไป รอเจ้าสำเร็จหลิงอู่แล้วค่อยกลับมา!” เฟิงหรูชิงขมวดคิ้วน้อยๆ น้ำเสียงเข้ม “อย่างไรเสีย ด้วยความสามารถของเจ้าในตอนนี้หากมีผู้แข็งแกร่งมารุกราน เจ้าไม่เพียงแต่จะปกป้องข้ากับเสด็จพ่อไม่ได้ แม้แต่ตัวเจ้าเองเจ้าก็ไม่สามารถปกป้องได้”
ถังจือนิ่งเงียบไปชั่วขณะก่อนจะเงยหน้าขึ้นเอ่ยต่อ “หม่อมฉันเข้าใจแล้ว”
เป็นเรื่องจริง นางอยู่ที่นี่ทำให้การพัฒนาของนางถูกจำกัด หากออกจากวังหลวง ไม่ช้าก็เร็วนางต้องสำเร็จหลิงอู่แน่นอน
“ถังจือ กองทัพเลือดเหล็กเป็นส่วนหนึ่งของกำลังข้า มีเพียงพวกเจ้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้นข้าจึงจะแข็งแกร่งขึ้นด้วย” เฟิงหรูชิงยกมือขึ้นตบบ่าถังจือ “ดังนั้น ครั้งนี้เจ้าจะต้องพาหมาป่าสีขาวไปที่ป่าสัตว์วิเศ
