ศใต้อีก?นอกจากนี้แล้วนางคิดเหตุผลอื่นไม่ออก…“จริงหรือ?” แววตาเฟิงหรูซวงแฝงด้วยความสงสัยแต่เพราะคนตรงหน้าคือแม่ของนาง แม่ที่รักนาง ดังนั้น นางจึงยอมเชื่อคำพูดของนางทุกประการ!“ย่อมเป็นเรื่องจริง หากไม่ใช่กั๋วซือพูดจากปากตัวเองข้าจะรู้ได้อย่างไร? เพราะฉะนั้น กั๋วซือย่อมไม่มีทางลงมือกับเฟิงหรูชิง เขากังวลว่าเฟิงเทียนอวี้จะมาคิดบัญชีกับเขา เป็นเช่นนี้แล้วไม่ใช่ว่าเขาจะต้องเสียที่ลี้ภัยเช่นแคว้นหลิวอวิ๋นไปหรือ? หากเขาแข็งข้อจะลงมือกับเฟิงเทียนอวี้ ศัตรูของเขาก็จะต้องรู้ที่อยู่ของเขา…”สีหน้าสงสัยของเฟิงหรูซวงเบาบางลง นางยังคงเม้มปากดังเดิม “แต่ก่อนหน้านี้กั๋วซือปล่อยงูกัดข้า แล้วยังโยนข้าออกจากป่าไผ่อีก”หากกั๋วซือชอบนางจริงเหตุใดจึงทำกับนางเช่นนั้น?หลิวหรงชะงักไป นางเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะถอนหายใจออกมา“นั่นต้นเหตุก็ไม่ใช่เพราะเฟิงหรูชิงหรอกหรือ? เริ่มแรกกั๋วซือไม่รู้จักเจ้า แล้วเจ้ายังเป็นน้องสาวของเฟิงหรูชิง เพราะรังเกียจเฟิงหรูชิงก็เลยพลอยรู้สึกไม่ดีกับเจ้าไปด้วย”“แต่ว่า…” หลิวหรงจ้องเฟิงหรูซวงอย่างจริงจัง “หลังจากครั้งนั้นแล้ว กั๋วซือส่งคนมาสืบเรื่องของเจ้าจึงได้เข้าใจ เจ้ากับเฟิงหรูชิงคนเลวนั่นไม่เหมือนกัน ก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆ แล้วช่วงนี้เฟิงหรูชิงก็เข้าไปรบกวนเขา เขารำคาญเสียยิ่งกว่าอะไร ถึงได้ให้พวกเราช่วยเขาจัดการผู้หญิงคนนี้”เฟิงหรูซวงตะลึงค้าง นัยน์ตางดงามของนางมีความโกรธอยู่“เฟิ
