้าวิเศษนั่นเจ้าได้มาจากไหน?” ผู้เฒ่าน่าหลานสีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยถามจริงจังเฟิงหรูชิงเดิมไม่อยากบอกถึงความสามารถตนเองให้ผู้อื่นรับรู้ แต่ตอนนี้เพราะอาการป่วยของเฟิงเทียนอวี้นางปิดต่อไปไม่ได้อีกแล้ว“ที่จริง ท่านตาท่านคงจะเคยได้ยิน ปกติเวลาว่างของข้ามักจะคิดค้นอาหารบำรุงสุขภาพ มีวันหนึ่งข้าฉุกคิดขึ้นมาได้ เปลี่ยนสูตรเหล้าเสียใหม่ก็เลยกลายเป็นเหล้าวิเศษ…”“…” ผู้เฒ่าน่าหลานตะลึงจนพูดไม่ออกที่แท้เหล้าวิเศษนั่น เฟิงหรูชิงเป็นคนหมักเด็กคนนี้…ที่จริงแล้วปิดบังเรื่องราวไว้มากเพียงใดกัน?“ชิงเอ๋อร์ เรื่องที่เจ้าหมักเหล้าวิเศษห้ามบอกให้ใครรู้เด็ดขาด!” ท่าทีผู้เฒ่าน่าหลานจริงจังขึ้นกว่าเก่า “ต่อให้เป็นฉางเฉียนกับจิ้งเอ๋อร์”เฟิงหรูชิงเลิกคิ้วด้วยความตกใจ “เพราะเหตุใดเจ้าคะ”นางกะว่าจะไม่ปิดบังท่านตาอีกต่อไป ก็เลยคิดว่าจะไม่ปิดท่านน้าด้วยแต่ท่านตา…ผู้เฒ่าน่าหลานย่อมไม่ยอมบอกเฟิงหรูชิง เขายังแค้นเคืองน่าหลานฉางเฉียนที่ทำให้เรื่องเหล้าวิเศษของเขาหลุดออกไปเขาจะต้องให้เจ้าเด็กนั่นลิ้มรสบทเรียน จะไม่บอกอะไรเจ้านั้น!ส่วนจิ้งเอ๋อร์…หากเขาไม่ทันระวังไปบอกฉางเฉียนล่ะ? เพราะฉะนั้น เขาจะกำจัดความเป็นไปได้ทุกทางที่จะทำให้ฉางเฉียนรู้เข้า“เจ้าฟังที่ข้าบอกก็พอ ฉางเฉียนไอ้เด็กบ้านั่นในใจมีแต่ตระกูลฉิน ถ้าเจ้าให้เขารู้เข้าคนตระกูลฉินก็ต้องรู้ด้วย ไม่แน่เวลานั้นสามตระกูลใหญ่ก็จะรู้ไปด้วย ข้าทำเพื่อเจ้านะ”ผู้เฒ่าน่าหล
