ตอนที่ 169 ผู้นำตระกูลหลิว (3)
หลิวซื่อน่ะช่างเถอะแต่หากหลิวอวี่ตายละก็ ท่านแม่จะต้องโกรธมาก ไม่แน่…ต่อจากนี้อาจจะไม่ช่วยนางอีกก็เป็นได้
“หยุดนะ!”
“หยุดนะ!”
เสียงสองเสียงตะโกนดังขึ้นพร้อมกัน
เสียงแรกเป็นเสียงของเฟิงหรูซวง
ส่วนอีกเสียงหนึ่งน้ำเสียงสูงวัยและมีความโกรธปะปนอยู่
หมีปฐพียังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง รู้สึกว่ามีพลังพุ่งเข้าใส่มันด้วยความรวดเร็ว มันตกใจรีบหยุดฝีเท้าลงอยากจะหลบก็หลบไม่ทันเสียแล้ว…
หมาป่าสีขาวร้องคำรามพุ่งเข้าไปทันที
ถึงแม้เจ้าหมีจะมีผิวหนังและเนื้อหนาแต่ก็ไม่อาจรับพลังนี้ไหว มันในฐานะพ่อบ้านจวนองค์หญิง หากเรื่องที่มันนั่งดูดายปล่อยให้คนใต้บังคับบัญชาถูกตีโดยไม่ช่วยถูกแพร่ออกไปละก็ ใครจะยังยอมจำนนต่อมันอีก?
ในตอนที่หมาป่าสีขาวตาแดงก่ำต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิตนั่นเอง ไม่ไกลออกไปนักร่างสูงใหญ่ดังภูเขาตรงเข้ามาด้วยความเร็วตกลงตรงหน้าของพวกมัน…
ใช่แล้ว วินาทีนั้นในสายตาของหมาป่าสีขาวและหมีปฐพี ร่างร่างนี้ใหญ่เสียยิ่งกว่าภูเขาไท้ซาน ลงมาดั่งเทพพระเจ้า ทำให้หัวใจสัตว์ป่าของพวกมันเต้นแรง ความตกใจแสดงออกชัดทางสายตา
ทันใดก็มีเสียงใสกังวานดุจเสียงระฆังของหญิงสาวดังขึ้น
“หากท่านกล้าแตะต้องข้า เสด็จพ่อของข้าจะต้องพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อที่จะฆ่าท่านยกตระกูลแน่!”
พลังวิเศษทั้งหมดที่กำลังเคลื่อนไหวพลันหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ทั้งหมดกลับเข้าสู่ความสงบดังเดิม…
หมัดของผู้เฒ่าหยุ
