ามว่าอะไร
นางตัดใจจากอวี้เฉินแล้วหรือ
หรือว่า…จะเป็นอย่างที่ซวงซวงพูด นางหลอกให้ตายใจแล้วค่อยเอาคืนทีหลัง?
“องค์หญิง อวี้เฉินกับซวงซวงเหมาะสมกันอย่างมาก ข้าหวังว่าองค์หญิงจะไม่รังแกซวงซวงเพราะเหตุนี้ นางเป็นผู้หญิงใจงาม รับการทำร้ายจากใครไม่ไหวทั้งนั้น”
หลิ่วฮูหยินรู้สึกโมโห หากเฟิงหรูชิงไม่ใช่องค์หญิงล่ะก็ นางคิดหรือว่าตัวเองจะเข้าไปอยู่ในจวนเสนาบดีได้ อีกทั้งการที่นางมีฐานะสูงส่ง ลูกสะใภ้ที่นางจะยอมรับคือถานซวงซวงคนเดียวเท่านั้น
เฟิงหรูชิง…ไม่มีทางอยู่ในสายตานางหรอก?
“ทำร้ายถานซวงซวง?” เฟิงหรูชิงหัวเราะ “หลิ่วฮูหยินท่านคิดมากเกินไปแล้ว ข้าไม่ใช่ผู้ชายสักหน่อย จะไปทำร้ายนางได้อย่างไร อีกอย่าง…ต่อให้ข้าเป็นผู้ชาย นางกำนัลสองคนในจวนข้าหน้าตาก็ไม่เลว มีหรือที่ข้าจะเสียเวลาไปทำร้ายถานซวงซวง”
หลิ่วฮูหยินอึ้ง
นี่…นี่หมายความว่าอย่างไร เหตุใดมีเพียงผู้ชายที่ทำร้ายถานซวงซวงได้
แต่ถานซวงซวงไม่เข้าใจประโยคต้นๆ ที่เฟิงหรูชิงพูด นางฟังออกเพียงประโยคท้าย ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความชั่วร้าย นางกำมือแน่น
องค์หญิงคนนี้กล้าเอานางไปเปรียบกับนางกำนัลสองคนนั่น? แถมยังพูดว่า…นางกำนัลสองคนนั้นสวยกว่านางอีก?
น่าขำสิ้นดี!
แค่เพียงความงาม ถานซวงซวงก็เป็นที่หนึ่งของแคว้นหลิวอวิ๋น นางกำนัลกระจอกๆ สองคนนั้น จะเอามาเปรียบกับนางได้อย่างไร
“แน่นอนว่า…” เฟิงหรูชิงเดินเข้าไปหาหลิ่วฮูหยินแล้วยิ้ม “ถ้าหากถานซวงซวงถูก
