าเหล่านี้ไม่เป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์ คนธรรมดาต่างกินได้ แต่ยาก็คือยา กินมากเกินไปย่อมมีผลกระทบต่อร่างกาย“มิน่า มิน่าพอหม่อมฉันซดน้ำแกงเข้าไป ถึงรู้สึกมีแรงขึ้นมา ไม่รู้สึกอ่อนเปลี้ยเพียงแรงเหมือนตอนแรก” เว่ยผิ่นเหยายิ้มใบหน้าที่เคยซีดขาวก็เริ่มดูมีน้ำมีนวล นางยิ้มแล้วพูดว่า “แต่นี่เป็นครั้งแรกที่หม่อมฉันได้รู้จักกับสิ่งที่เรียกว่าอาหารบำรุงสุขภาพ”อาหารบำรุงสุขภาพที่ทำมาครั้งนี้ เฟิงหรูชิงไม่ได้ใส่ยาวิเศษลงไปปรุงด้วย ดังนั้นเว่ยผิ่นเหยาจึงรู้สึกเพียงว่าเริ่มมีแรงขึ้นนิดหน่อย แต่ไม่เห็นผลรวดเร็วขนาดลุกขึ้นนั่งเองได้ แต่แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น สำหรับเว่ยผิ่นเหยาที่นอนติดเตียงมานานหลายปี ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่จะเป็นอีกความหวังหนึ่งของนาง“ผิ่นเหยา ข้าจะแมะชีพจรให้เจ้า” ฉินอี๋ยื่นมือออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วจับเส้นชีพจรของเว่ยผิ่นเหยา นางเงียบไปครู่หนึ่งหลังจากนั้นไม่นาน นางลุกขึ้นช้าๆ นางจึงถอนหายใจออกราวกับได้ยกภูเขาออกจากอก“ชีพจรของผิ่นเหยาดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก องค์หญิงข้าหลงตำหนิท่านไป”นางยังไม่ลืมตอนที่เฟิงหรูชิงเสแสร้งทำดีแล้ววางยาใส่ฉางเฉียน เพราะเหตุนั้นต่อให้ครั้งนี้เฟิงหรูชิงจะทำตัวเป็นคนดีอย่างไร นางก็ไม่อยากเชื่อใจเฟิงหรูชิงให้มากนักเฟิงหรูชิงเข้าใจเรื่องนี้ดีนางยิ้มแล้วพูดว่า “ท่านป้ากับท่านน้าเหยาไม่ตำหนิที่ข้าเคยทำเรื่องเลวร้ายเอาไว้ก็ดีมากแล้ว เรื่องอื่นๆ ไม่สำคัญหรอก”เมื่อเห็นเฟิ
