ทันทีที่พูดจบ ตาแก่สวีก็ส่งเสียงไม่พอใจออกมา แววตาที่ดูไม่สนใจอะไรแบบในตอนแรกของเขาหายไป กลับกลายเป็นแววตาของความโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
“องค์หญิงโลภเกินไปหรือเปล่า ท่านรู้ไหมว่าหอแห่งแรกมีความสำคัญอย่างไร เอะอะก็จะเอาหอแห่งแรกครึ่งหนึ่ง?”
เฟิงหรูชิงยิ้มและไม่มีท่าทีโกรธ “ข้ารู้สิ แล้วข้าก็รู้ว่าอาหารบำรุงสุขภาพของข้ามีความสำคัญอย่างไร มันไม่ใช่แค่อร่อย แต่ยังช่วยรักษาโรค มีผลดีกว่ายาของหมอเสียอีก ถ้าหอแห่งแรกของเจ้ามีอาหารบำรุงสุขภาพพวกนี้ กำไรคุ้มกับที่ยอมแลกกับข้าแน่นอน?”
ตาแก่สวีคิดจะพูดต่อ แต่จิ่วหมิงยกมือขึ้นห้าม เขาจึงไม่ได้พูดอะไรออกมา
จิ่วหมิงมองดูเฟิงหรูชิงด้วยรอยยิ้มเลวๆ “เจ้าหนู เจ้าไม่กลัวข้าจะฆ่าเจ้า แล้วแย่งอาหารบำรุงสุขภาพมาเหรอหรือเวลาที่ข้าได้อาหารบำรุงสุขภาพมาแล้วก็ฆ่าปิดปากเจ้าน่ะ?”
เฟิงหรูชิงยิ้มและใช้นิ้วใช้ไปที่ศีรษะของตัวเอง “สูตรอาหารบำรุงสุขภาพทั้งหมดอยู่ในหัวของข้า ยิ่งกว่านั้นข้ายังคิดค้นสูตรอาหารบำรุงสุขภาพใหม่ๆ ออกมาได้ เจ้าจะฆ่าหรือทำร้ายข้ากลับได้ประโยชน์น้อยกว่าร่วมมือกับข้าอีก”
ความจริงแล้ว อาหารบำรุงสุขภาพเหล่านี้ ฝูเฉินกับชิงหานเป็นคนช่วยนางปรับสูตรให้ต่างหาก
เพราะถึงอย่างไร ผู้มีอำนาจบารมีอันยิ่งใหญ่ในทวีปนี้ที่ครอบครองยาวิเศษก็มีไม่น้อย ถ้าหากไม่ปรับสูตรละก็ พวกเขาอาจทำอาหารบำรุงสุขภาพทั่วไปให้กลายเป็นอาหารบำรุงสุขภาพวิเศษได้
