เฟิงหรูซวงกัดริมฝีปากแน่น ไม่พูดไม่จา แม้นางจะไม่เข้าใจว่าทำไมเฟิงหรูชิงถึงมาที่นี่ แต่บนโลกนี้ ไม่มีใครที่ไม่กลัวหรือไม่รังเกียจเฟิงหรูชิง จุดจบของนางมีเพียงอย่างเดียว คือไม่มีใครสนใจ!
เป็นจริงดังคาด เมื่อเฟิงหรูชิงเดินเข้าไป หอแห่งแรกก็กลายเป็นเงียบสงัด ทุกคนไม่พูดไม่จา สีหน้าดูยากว่ากำลังรู้สึกอย่างไร
“ท่านพี่ ท่านมาได้จังหวะพอดี มาช่วยพวกเราคิดวิธีกำจัดรอยแผลเป็นสิ” ขณะที่เฟิงหรูซวงเงยหน้าขึ้น แววตาเย้ยหยันของนางก็หายไป กลายเป็นแววตาของความจนใจ “ไม่ว่าคนที่นี่จะต้อนรับท่านหรือเปล่า แต่ข้าอยู่ฝั่งเดียวกับท่านเสมอ”
นางกวาดตามองดูคนที่อยู่ที่นั่นแล้วพูดต่อไปว่า “พวกเจ้านั่งลงเถิด ก่อนหน้านี้ข้าได้สนทนากับหมอหลวงในวังแบบหามรุ่งหามค่ำเลยได้แนวคิดใหม่ๆ มา ขอเพียงช่วยไต้เอ๋อร์ได้ ต้องลำบากสักแค่ไหน ข้าก็ยอม”
“เฮอะๆ !” เจาหยางสีหน้าแปลกๆ คราวนี้ เขาไม่ได้โต้ตอบเฟิงหรูซวง สายตาของเขามองตรงไปที่เฟิงหรูชิง “องค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ ครั้งก่อน…ที่ท่านให้วิธีการพวกเรามา มู่ชิงเอ๋อร์เอากลับไปทดลองดู ได้ผลจริงๆ ข้า…ข้าอยากรู้ องค์หญิงคิดวิธีการนี้ได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ”
ครั้งก่อน เขาไม่เชื่อสิ่งที่เฟิงหรูชิงพูด และไม่เชื่อว่าองค์หญิงอันธพาลคนนี้จะมีความรู้เรื่องการรักษา
