หลายวันที่ผ่านมาเฟิงหรูซวงถูกกับบริเวณอยู่ที่เขตเขาต้องห้ามไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นภายนอกวังหลวง ตามความเข้าใจที่มีนางต่อเฟิงหรูชิง เฟิงหรูชิงรักหลิ่วอวี้เฉินจะเป็นจะตายคงไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ
ดังนั้นคำพูดนี้ไม่ได้ออกจากปากของหลิ่วอวี้เฉิน แต่เป็นการคาดเดาของนางเท่านั้นเอง แต่นางกลับไม่รู้ว่าเมื่อนางพูดจบ พวกคนหนุ่มสาวเหล่านั้นกลับมองนางด้วยสายตาประหลาด
สำหรับคนที่อยู่ในเมืองหลวง เฟิงหรูชิงถือเป็นคนดังทุกคนต่างรู้จัก เรื่องปะทะคารมระหว่างนางกับหลิ่วอวี้เฉินที่ถนนทิศใต้มันแพร่สะพัดไปทั่วตั้งนานแล้ว
ทั้งๆ ที่หลิ่วอวี้เฉินเป็นฝ่ายขวางเฟิงหรูชิงเอาไว้ ซึ่งนางก็หาได้ชายตามองเขาไม่บวกกับช่วงนี้เฟิงหรูชิงออกมาข้างนอกจวนองค์หญิงน้อยครั้งมาก นางจะไปรังควานหลิ่วอวี้เฉินได้อย่างไร
ด้วยเหตุนี้เมื่อเฟิงหรูซวงพูดจบเฟิงหรูชิงก็หัวเราะ
“ข้าไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าข้าตามรังควานหลิ่วอวี้เฉินมาตลอด? ข้านึกว่าเขาตัดใจจากข้าไม่ได้เสียอีก เลยมาขวางทางข้าตอนอยู่ที่ถนนทิศใต้”
เฟิงหรูซวงอึ้ง หลิ่วอวี้เฉินขวางเฟิงหรูชิงตอนอยู่กลางถนน? นี่…เป็นไปได้อย่างไร หลิ่วอวี้เฉินอยากหลบหน้านางใจแทบขาด ไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นกลางถนนหรอก
“ท่านพี่ ข้าไม่อยากเห็นท่านทำเรื่องโง่ๆ เลยเตือนท่านน่ะ” เฟิงหรูซวงก้มหน้าท่าทางจ๋อยๆ นางตาแดง “เพราะเมื่อก่อนท่านไม่ฟังข้าดึงดันจะแต่งกับหลิ่วอวี้เฉินให้ได้เลยเจอเรื่องเลวร้ายเข้า”
