างไรนะ”“สิ่งที่ข้าพูด เจ้าฟังไม่รู้เรื่องหรืออย่างไร” เฟิงหรูชิงแสยะยิ้มแบบดูถูก “เพื่อให้ได้เจอกับข้า เจ้าอุตส่าห์เดินมาที่ถนนที่ข้าใช้วิ่งตอนเช้า ทำไมเหรอ โดนข้าบอกหย่าแล้วรับไม่ได้หรืออย่างไร หรือตัดใจจากข้าไม่ได้ ช่วยไม่ได้ที่ข้าเป็นคนรักอิสระไม่ชอบการผูกมัดมาตั้งแต่เกิด เจ้าตัดใจเสียเถอะ”“ท่าน…” ไฟโทสะของหลิ่วอวี้เฉินเกือบจะอั้นไว้ไม่อยู่ หากไม่กังวลเรื่องฐานะของเฟิงหรูชิงละก็ ป่านนี้เขาคงระเบิดมันออกมาแล้วเฟิงหรูชิงคนนี้ กลับเอาสิ่งที่เขาจะพูดเมื่อสักครู่พูดกับเขาไปเสียอย่างนั้น?เขาหาเรื่องมาพบกับเฟิงหรูชิง? นี่มันเรื่องตลกชัดๆ เรื่องแบบนี้ มีแค่นางคนเดียวที่ทำได้!คนที่มามุงดูอยู่รอบๆ ไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อไร คนพวกนั้นไม่กล้าเข้ามาใกล้นัก เพราะกลัวว่าจะทำให้ องค์หญิงอันธพาลผู้นี้ไม่พอใจ
