ยาพวกนี้องค์หญิงหรูซวงถามมาจากหมอหลวงแล้วนำมาบอกพวกเขา ไม่อย่างนั้น พวกเขาก็ไม่กล้าทำแบบนี้ เพียงแต่พวกเขาอยากให้สกุลน่าหลานรู้สึกประหลาดใจ จึงไม่ได้ให้หมอหลวงเข้ามาร่วมด้วย ทุกขั้นตอนพวกเขาสื่อสารกับองค์หญิงหรูซวงเท่านั้น
แต่ในตำรับยานี้ เหมือนขาดอะไรไป จึงทำให้ไม่เห็นผล แถมยังทำให้เกิดอาการแพ้ขึ้นหลายครั้ง
“เฟิงหรูซวง?” เฟิงหรูชิงหยีตา
ตอนนั้น ที่ไต้เอ๋อร์ถูกลวกอย่างสาหัส เฟิงหรูซวงก็มีส่วนร่วมด้วย
ถึงแม้องค์หญิงคนเดิมจะแบกรับความผิดทั้งหมดไว้เองแบบโง่ๆ แต่คนของจวนแม่ทัพก็รู้ว่าเฟิงหรูซวงมีส่วนกับเรื่องที่เกิดขึ้น มีเพียงคนอื่นที่ไม่รู้ การที่องค์หญิงแบกรับความผิดไว้เอง คนของจวนแม่ทัพก็หมดหนทางที่จะเอาเรื่องเฟิงหรูซวง
อีกอย่าง เพราะถูกหรงกุ้ยเฟยหลอกเอาป้ายเลือดเหล็กไป จึงทำให้ชื่อเสียงของเฟิงหรูชิงที่ร่ำลือไปไม่ค่อยดีนัก คนทั้งหลายยังรู้สึกดีกับเฟิงหรูซวง จึงทำให้คนเหล่านี้คิดไปว่าเฟิงหรูซวงหวังดีคิดช่วยน่าหลานไต้เอ๋อร์
ผู้หญิงคนนั้น…ไม่ทำลายไต้เอ๋อร์ก็ดีเท่าไรแล้ว มีหรือที่จะคิดหวังดีกับนาง
“เจาหยาง!” หลินเยว่อิ่งรีบดึงตัวเจาหยาง นางแหงนหน้ามองดูเฟิงหรูชิง “องค์หญิงเพคะ เจาหยางก็แค่หวังดี หากเขาพูดอะไรผิดไป ขอองค์หญิงได้โปรดอภัยด้วยเพคะ”
เฟิงหรูชิงเลิกขมวดคิ้ว นางพูดด้วยรอยยิ้ม “พวกเจ้ารู้จักซงลู่หิมะหรือไม่”
