“พวกเราเคยลองใช้บ๊วยดำ ผงไข่มุก โสมขม มะกอก ซานชี…แล้วก็สมุนไพรตัวอื่นๆ ผสมกันเป็นยาทา แต่ก็ไม่ได้ผล ไม่ได้ช่วยให้แผลเป็นจางลงแม้แต่น้อยพ่ะย่ะค่ะ”
เจาหยางไม่คิดว่าเฟิงหรูชิงจะช่วยอะไรพวกเขาได้ และไม่ได้อยากจะพูดคุยอะไรกับนางด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อเฟิงหรูชิงถาม เขาก็ไม่กล้าปฏิเสธ ด้วยเหตุนี้ จึงนำสิ่งที่พวกเขาพูดคุยกันเล่าให้เฟิงหรูชิงฟังทั้งหมด
เฟิงหรูชิงงง เขามองดูเจาหยางแบบเหม่อๆ ยาพวกนี้…มันเยอะแยะอะไรขนาดนั้น
อีกอย่าง นางก็คิดไม่ถึงว่า พวกลูกหลานขุนนางจะสนใจเรื่องการแพทย์ขนาดนี้
“ทำไมพวกเจ้าต้องทำยาทาลบรอยแผลเป็นด้วยล่ะ”
เจาหยางอึ้ง ไม่พูดอะไร
คนอื่นๆ ต่างมองเฟิงหรูชิงด้วยความกลัว ไม่มีใครกล้าเปิดปากพูดสักคน
