“เจ้าห้ามแตะต้องของพวกนี้” เฟิงหรูชิงยกมือตบลงที่อกของหมาป่าสีขาว “ต่อไป ยาวิเศษที่พวกกระต่ายวิเศษปลูก ข้าจะแบ่งให้เจ้าบางส่วน”
หมาป่าสีขาวเห่าเบาๆ สีหน้าของมันดูซึมๆ
เพราะในบรรดาสัตว์ทั้งหลายที่อยู่ที่นั่น มีเพียงมันตัวเดียวที่ยังไม่ได้ทำสัญญากับเฟิงหรูชิง ดังนั้นมันจึงเป็นเพียงหมาป่าเฝ้าบ้าน ไม่สามารถปลูกยาวิเศษได้
เฟิงหรูชิงไม่สนใจหมาป่าสีขาว เมื่อนางเด็ดยาวิเศษเสร็จเรียบร้อยก็เดินไปที่ห้องครัว
ห้องครัวในจวนองค์หญิงใหญ่มาก หลังจากเฟิงหรูชิงไล่คนที่อยู่ในครัวออกไปข้างนอกแล้ว นางก็ลงมือปรุงอาหารบำรุงสุขภาพวิเศษด้วยตัวเอง
ไม่นานนัก อาหารบำรุงสุขภาพวิเศษร้อนๆ ชามหนึ่งก็ถูกยกมาไว้ที่โต๊ะ
“ไว้วันหลังข้าค่อยหาพวกสัตว์วิเศษรับใช้มาเพิ่ม งานปรุงอาหารบำรุงสุขภาพวิเศษจะได้ยกให้พวกมันทำ”
เฟิงหรูชิงหยีตา ต่อไปงานจะยุ่งยิ่งกว่านี้ งานจุกจิกพรรค์นี้ หาสัตว์วิเศษสักตัวมาทำแทนก็ได้
เมื่ออาหารบำรุงสุขภาพชามนั้นตกถึงท้อง เฟิงหรูชิงรู้สึกว่าท้องร้อนผ่าวขึ้น ราวกับว่ามีของบางอย่างใกล้จะพุ่งออกมา
นางรีบนั่งขัดสมาธิ ใช้พลังวิเศษเพื่อจัดการกับพลังในร่างกาย
แม้อาหารบำรุงสุขภาพที่ทำคราวนี้นางจะใช้เพื่อลดความอ้วน แต่ถึงอย่างไรมันก็เป็นอาหารบำรุงสุขภาพวิเศษ แน่นอนว่าต้องมีพลังวิเศษที่รุนแรง และพลังวิเศษแบบนี้มีผลต่อการฝึกตบะรุนแรงยิ่งกว่าการกินยาวิเศษเข้าไปตรงๆ
