ตอนที่ 27 ชายหนุ่มในจวนแม่ทัพ (1)
“ข้ายกให้หรงกุ้ยเฟยเนี่ยนะ?” นัยน์ตาเฟิงหรูชิงดูว่างเปล่า จากนั้นเปลี่ยนเป็นความรู้สึกงุนงงสงสัยและสุดท้ายกลายเป็นความสงบนิ่ง “แต่ทำไมข้าจำไม่ได้ว่าตัวเองเคยพูดแบบนั้น ป้ายเลือดเหล็กเป็นของตกทอดจากเสด็จแม่ข้า ข้าจะยกให้คนอื่นได้อย่างไร ข้าก็แค่ตอบตกลงให้นางเอาไปดูเพียงไม่กี่วันเท่านั้น แต่ผ่านมาหลายปีแล้วนางยังไม่ยอมคืนให้ข้า แถมยังทำให้ผู้คนเข้าใจผิดไปมากมายอย่างนั้น”
เฟิงหรูซวงอึ้งพูดไม่ออก
ตอนที่หรงกุ้ยเฟยหลอกเอาป้ายเลือดเหล็กมาได้ เฟิงหรูซวงไม่ได้อยู่กับนาง ดังนั้น เฟิงหรูซวงจึงไม่รู้ว่าเรื่องป้ายเลือดเหล็กนี่มันอย่างไรกันแน่ รู้เพียงแต่หลังจากเสด็จแม่ของนางมีป้ายนั้นในมือ ผู้คนในใต้หล้าต่างไม่มีใครกล้าล่วงเกินนาง
หรือว่า…เฟิงหรูชิงรับปากให้ยืมเพียงไม่กี่วันจริงๆ ?
“ท่านพี่ ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าเรื่องนี้มันเกิดอะไรขึ้นบ้าง” เฟิงหรูซวงตั้งสติได้ ยิ้มเล็กๆ “ข้าจะกลับไปถามเสด็จแม่ อีกอย่าง เราสองพี่น้องทำไมต้องแบ่งเขาแบ่งเราด้วย ท่านพี่อยากได้สัตว์วิเศษพวกนี้ ข้าจะซื้อให้ท่านเอง”
เฟิงหรูซวงตัดสินใจเด็ดขาด ท่าทีมั่นอกมั่นใจ แต่ใครจะรู้ว่าในใจของนางเสียดายสักเพียงใด
คราวนี้ สมบัติในบ้านของนางคงหมดลงที่นี่ แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ เฟิงหรูซวงกังวลว่าเฟิงหรูชิงจะพูดเรื่องเมื่อครู่นี้ไม่หยุด
นางไม่ยอมให้เฟิงหรูชิงพูดถึงเรื่องป้ายเลือดเหล็กอีกเป็นอันขาด!
