ถ้าจำไม่ผิด นางน่าจะอยู่ในสถานฟื้นฟูผู้ป่วยนี่ เหตุใดพอตื่นขึ้นแล้วจึงมาอยู่ที่นี่ได้
“เจ้าเป็นใครกัน”
หลังจากนิ่งเงียบอยู่ชั่วอึดใจหนึ่ง เฟิงหรูชิงได้เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
สาวน้อยตาค้าง นางมองดูเฟิงหรูชิงด้วยท่าทีตกตะลึงจนลืมไปแล้วว่ากำลังร้องไห้อยู่ ใบหน้างดงามกลับซีดขาว แววตาเต็มไปด้วยความตกใจ
“นี่ ท่าน…”
ขณะที่เฟิงหรูชิงกำลังจะซักไซ้ต่อ ไม่มีใครรู้ว่าสาวน้อยผู้นั้นจะกลับหลังหันแล้ววิ่งออกประตูไปอย่างเร่งรีบ
เฟิงหรูชิงเอื้อมมือหวังจะคว้าตัวนางเอาไว้ นิ้วมือที่ลากผ่านชายเสื้อ สายลมพัดพลิ้ว สาวน้อยผู้นั้นหายวับไปกับตา
ความรู้สึกปวดจี๊ดที่ขมับกลับมาอีกครั้ง เฟิงหรูชิงกางนิ้วมือออก นวดคลึงที่ขมับของตนเบาๆ และในเสี้ยววินาทีนั้น เสียงดังฟับ ชุดความทรงจำจากสมองส่วนลึกก็พุ่งเป็นสาย ราวกับหัวจะระเบิดออก
ชั่วขณะนั้น เป็นคราวที่เฟิงหรูชิงตกใจตาค้างบ้าง
ทั้งๆ ที่หล่อนควรอยู่ในสถานฟื้นฟูผู้ป่วย แต่พอตื่นขึ้นมา หล่อนกลับมาอยู่ในทวีปชางเยว่แทนที่จะอยู่ที่หัวเซี่ย
แถมยังกลายเป็นพระธิดาคนโตของฮ่องเต้แห่งแคว้นหลิวอวิ๋น มิหนำซ้ำยังเป็นหญิงม่ายที่ถูกสามีทิ้ง
ใช่แล้ว แม้กายนี้คือองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ แต่กลับเป็นหญิงม่ายที่เพิ่งถูกหย่าไปไม่นาน
