ซย่ารอบรับตรง อาจะมาดูถูกไอคิวของฉันได้ไง!”
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอไม่อยากไปต่างประเทศ เธอก็คงร่วมการสอบระหว่างประเทศไปแล้ว
“ใครพูดอะไรเธอก็เชื่อทั้งนั้น” อวี้ซีเหิงเอ่ยเบาๆ “เธอเล่นเกมให้มันน้อยๆ ลงเสียหน่อย โดนหลอกแล้วยังไม่รู้ตัวอีก”
ขณะที่อวี้ถังรับปากแต่ในใจก็ยังไม่เชื่อฟังอยู่ดี “อาเก้าก็พักผ่อนดีๆ นะคะ”
เธอวางสาย
เฮอะ เธอไม่อยากจะบอกอาเก้าว่าไม่ว่าจะเป็นในเกมหรือในโลกแห่งความเป็นจริงชิงชิงนั้นคือเทพ เธอย่อมต้องมีเวลาส่วนตัวกับชิงชิงอยู่แล้ว
การสนทนาสิ้นสุด
ในที่สุดอวี้ซีเหิงก็มองไปที่คอมพิวเตอร์อีกครั้งและกดให้ตัวละครฟื้นคืนชีพ จากนั้นก็กดออกสกิลไปในเวลาเดียวกัน
ติ๊ง!
เสียงพิณดังขึ้นพร้อมเสียงของสายลม!
ซือฝูชิงที่จ้องมองศพบนพื้นอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นตอนที่นักพิณฟื้นกลับมาและกำลังออกสกิล เธอจึงรู้ได้ทันที
ตูม!
คลื่นเสียงพิณปะทะกับคมดาบ
ใครก็ทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้
สิบนาทีเต็มผ่านไป ซือฝูชิงก็ยังฆ่าอีกฝ่ายไม่ได้แม้เพียงครั้งเดียว
(ออนไลน์) NINE : [เด็กดี สู้กับฉันได้สูสีซะด้วย ใช้ได้นี่ วันนี้ดึกแล้ว พวกเราค่อยมาสู้กันใหม่ละกัน]
(ออนไลน์) เก้า : [เช่นกัน]
(ออนไลน์) เก้า : [ฉันขอเตือนอะไรเสียหน่อ
