อร์โฮสเตสสาวเก็บรูป “เดี๋ยวลงจากเครื่องแล้วฉันจะต้องโพสต์เวยปั๋วให้ได้!”
สจ๊วตหนุ่มไม่ถามอะไรอีก เริ่มเตรียมอาหารเย็น
เครื่องบินบินเข้าสู่ท้องฟ้าในระดับสูง เบื้องล่างเต็มไปด้วยก้อนเมฆ
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่เมฆเริ่มดำมืดลงและหนาขึ้น ท้องฟ้าเริ่มมีกลุ่มเมฆหนา
แอร์โฮสเตสสังเกตเห็นความผิดปกติ เธอมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความกังวล “ดูจากท้องฟ้าแล้ว เราคงจะไม่เจอกับสภาพอากาศแปรปรวนหรอกใช่ไหม เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่เลย ทำไมจู่ๆ ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ”
ก่อนเครื่องบินออกก็มีการตรวจสอบเรื่องพวกนี้มาก่อนแล้ว
อากาศแปรปรวนกะทันหันจริงๆ
“ไม่ต้องกังวลไป” สจ๊วตหนุ่มกล่าว “กัปตันเก่ง สภาพอากาศแปรปรวนแบบนี้มีบ่อย ไม่เป็นไรหรอก”
แอร์โฮสเตสพยักหน้าอย่างกระวนกระวาย “ฉันจะไปที่ส่วนผู้โดยสารหน่อย”
เวลาเดียวกับที่สภาพอากาศนอกหน้าต่างเปลี่ยนไป ซือฝูชิงก็ลืมตาขึ้น
เจียงฉังหนิงที่นั่งถัดจากเธอกำลังหลับสนิท
ซือฝูชิงคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอก่อนจะจี้จุดที่คอของเธอ หลังจากที่แน่ใจแล้วว่าเธอหลับไม่รู้เรื่องไปแล้ว ซือฝูชิงก็ยืนขึ้น
แอร์โฮสเตสเห็นดังนั้นสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที “คุณคะ ตอนนี้เครื่องบินไม่นิ่ง กรุณานั่งลง…อ๊ะ!”
เครื่องบินสั่นอย
