วกคุณแล้ว” ซือฝูชิงยิ้มบาง “ว่าอยากจะอยู่หรือว่าอยากจะตาย”
ประโยคเดียวของเธอทำให้ทุกคนมองมาด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว
“เผยเหยียน นี่มันหมายความว่าไงกันแน่” เผยซวี่ส่งเสียงเย้ยหยันขึ้นมาอีกครั้ง “บริษัทที่อยู่ภายใต้การบริหารของพี่เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ แล้วพี่ยังพาคนนอกมาอวดเบ่งที่นี่อีก พี่อยากจะเอาบริษัทถวายใส่พานให้คนอื่นหรือไง”
หลังจากพูดจบเขาก็พูดต่อทันทีโดยไม่รอให้เผยเหยียนตอบ “ผู้เฒ่าฉี ผมในฐานะผู้ถือหุ้นคนหนึ่งขอให้ถอดถอนตำแหน่งประธานของเผยเหยียน รวมถึงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปของหยางฮุ่ยจูด้วย!”
สีหน้าของเผยเหยียนเคร่งขรึมทันที “เผยซวี่ แกยังไม่มีสิทธิ์”
เขาหารือกับคุณนายเผยแล้ว เผยซวี่ก็เป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัยว่าอาจจะทำคุณไสยใส่พวกเขา
พอเผยซวี่เล่นใหญ่ขนาดนี้ยิ่งทำให้ดูน่าสงสัยมากขึ้นไปอีก
“เผยเหยียน ตอนที่ท่านผู้เฒ่าส่งต่อตำแหน่งประธานให้แก ท่านย่อมเห็นว่าแกเหมาะสม” ผู้เฒ่าฉีเอ่ยเสียงเรียบ “แต่ตอนนี้แกก็เห็นแล้วว่าแกไม่มีคุณสมบัติสำหรับตำแหน่งนี้อีกต่อไป แกสละตำแหน่งให้คนที่เหมาะสมกว่าเถอะ”
“บริษัทยังไม่ได้หมดหนทางซะทีเดียว” เผยเหยียนสงบลง “ตอนที่ผมอยู่ที่รัฐมอร์ตันก็เกือบจะชวน RS มาร่วม
