เปลี่ยนไปทันที
เขานึกถึงข่าวคราวต่างๆ และลักษณะการทำงานของเทียนเล่อมีเดีย ในที่สุดเขาก็ได้แต่ต้องกำหมัดและจากไปด้วยความไม่เต็มใจ
ผู้จัดการหลัวมองไปที่ประตูพลางนิ่วหน้า
อันที่จริงการที่ความนิยมของรายการหนุ่มสาววัยใสเพิ่มขึ้นเช่นนี้ก็เป็นสิ่งที่เทียนเล่อมีเดียต้องการจะเห็นอยู่แล้ว
เพียงแต่ความนิยมนั้นไม่ควรอยู่ที่ตัวเซี่ยอวี้
ผู้จัดการหลัวพอจะคาดเดาได้ว่าซือฝูชิงจะเห็นดีเห็นงามเข้าข้างคนนอก เพียงแต่เขานึกไม่ถึงว่ามันจะหนักหนาขนาดนี้
ก่อนหน้านี้ซือฝูชิงไม่เอาไหนเอง จะมาโทษว่าบริษัทไม่ใส่ใจได้อย่างไร
ดูท่าแล้วเขาคงต้องจัดการกับความโอหังแข็งกร้าวของซือฝูชิงจริงๆ แล้ว
ผู้จัดการหลัววางถ้วยชาลงและบอกผู้ช่วยของตัวเองเสียงเรียบว่า “ไปตามเฝิงเพ่ยจือมาพบผมหน่อย”
**
ทางฝั่งสตูดิโอทำงานส่วนตัวของซูยั่ง
ซูยั่งย่อมเห็นคำวิพากษ์วิจารณ์ต่อการแสดงครั้งที่สามบนอินเตอร์เน็ตแล้ว
เขาต่อสายโทรศัพท์หาซือฝูชิง “ฮัลโหล? รายการประกวดของพวกเธอยังต้องหาศิลปินมาช่วยไม่ใช่เหรอ งั้นช่วงนี้ฉันอยู่เมืองหลินไปก่อนก็ได้”
“อ่า มีช่วงนั้นจริงๆ” ซือฝูชิงท่าทางเกียจคร้าน “แต่อันนี้นายไปไม่ได้”
ซูยั่งขมวดคิ้ว “ทำไมล่ะ”
“นายมีอิทธิพลมากเกินไป” ซือฝ
