ด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่จริงใจ “ไม่เคยได้ยินมาก่อน”
ตระกูลที่มีอิทธิพลของตงโจวมีแต่ตระกูลจี
แต่ตระกูลจีไม่ได้ออกมาเคลื่อนไหวนานมากแล้ว
“แน่นอนอยู่แล้ว คนธรรมดาอย่างเราไม่สามารถเข้าถึงคนระดับนี้ได้” เยี่ยชิงโย่วตบไหล่เขาเบาๆ “ยังไงก็เถอะ นายเลี่ยงได้ก็เลี่ยง ทางนั้นพยายามสนับสนุนและดันให้เขาขึ้นเป็นตัวหลัก แต่นายทุนเองก็ไม่สามารถปฏิเสธศักยภาพที่แท้จริงได้ สุดท้ายแล้วตำแหน่งเซ็นเตอร์จะต้องตกเป็นของนายอย่างแน่นอน”
เซี่ยอวี้ยิ้มบาง “ขอบใจมาก”
ขณะทั้งสองกำลังคุยกันอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากทางด้านหลัง “คุยอะไรกันอยู่”
เยี่ยชิงโย่วตกใจสะดุ้งโหยง
เขารีบหันกลับไปดูและรีบกล่าวทักทาย “เมนเทอร์ซือ!”
“ฉันจำนายได้…” ซือฝูชิงเลิกคิ้วเบาๆ “เหมือนจะอยู่ในชั้นเรียนของเมนเทอร์มั่ว?”
เมนเทอร์ที่สอนร้องเพลงแซ่มั่ว เป็นคนที่นิสัยค่อนข้างเงียบ ไม่ค่อยมีปากเสียงกับใคร
เด็กฝึกในชั้นเรียนก็ค่อนข้างเรียบร้อย ไม่ค่อยมีเด็กฝึกที่นิสัยก้าวร้าวหรือแย่จนเกินไป
ซึ่งฝีมือของเยี่ยชิงโย่วพัฒนาเร็วเป็นอย่างมาก
ตอนแบ่งชั้นเรียนครั้งแรกเขาเพิ่งจะอยู่คลาสซีแต่พอมาครั้งที่สอง เขาก็สามารถเข้าไปอยู่ในคลาส เอได้แล้ว
ปัจจุบันคะแนนโหว
