ิจของเธอไม่มีใครสู้ได้จริงๆ]
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่! โว้ย!!!” จั่วเทียนเฟิงตะโกนดังลั่น “ตระกูลเผยหันมาโจมตีตระกูลเราได้ยังไงกัน แกอีกคนจั่วฉิงหย่า บอกกี่ครั้งกี่หนแล้ว คนดังต้องวางตัวให้เหมือนคนดัง ทำไมแกถึงทำแต่เรื่องน่าอายอย่างนี้!”
จั่วฉิงหย่าถูกตะคอกใส่จนน้ำตาร่วง “พ่อคะ ที่ผ่านมาหนูก็ทำแบบนี้มาโดยตลอดไม่ใช่เหรอ ใครจะไปรู้ว่าครั้งนี้จะเป็นอย่างนี้ไปได้”
“เมื่อก่อนคือเมื่อก่อน ปัจจุบันคือปัจจุบัน!” จั่วเทียนเฟิงโมโหจนเส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบๆ “แกจะให้ตัวเองตายก่อนถึงค่อยพอใจหรือไง”
“หนู…หนูไม่รู้จริงๆ” จั่วฉิงหย่าร้องไห้โฮ “ตระกูลเผยทำอย่างนี้ได้ยังไงกัน หรือว่าน้าเผยเองก็ถูกซือฝูชิงทำไสยศาสตร์ใส่ด้วย”
จั่วเทียนเฟิงตะคอกเสียงดังด้วยความฉุนเฉียว “แกพูดจาซี้ซั้วอะไรกัน!”
เวลานี้เอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
จั่วเทียนเฟิงกระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก “ไปเปิดประตู!”
จั่วฉิงหย่าไม่กล้าปฏิเสธ จึงเดินไปเปิดประตู
“สวัสดีค่ะ คุณจั่วฉิงหย่า” คนที่มาคือหลิงเฟิง เธอสังเกตมองจั่วฉิงหย่าอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หยิบเอกสารออกมาหนึ่งฉบับพลางยิ้มขึ้นบางๆ “นี่คือหนังสือทนายของคุณ
อีกอย่าง เวยปั๋วที่คุณใช้สร้
