นเอ่ยอย่างร้อนใจ “ดูสิว่าคุณถูกด่าทอไปถึงไหนแล้ว”
ซือฝูชิงนั่งไขว่ห้าง “ไม่มีเงิน ไม่จำเป็นต้องใช้หรอก ถ้าปล่อยให้พวกเขาพูดกันไปแล้วฉันจะผมร่วงหมดหัวหรือไงคะ”
“คุณนี่ใจเด็ดจริงๆ” ชวีหลิงอวิ๋นส่ายศีรษะ “งั้นผมคุยเรื่องสำคัญอื่นกับคุณก่อนก็แล้วกัน”
“รอเดี๋ยวก่อน” ซือฝูชิงกำมือถือไว้ “เจ้านายมาหาฉัน ฉันออกไปหาก่อน คุณพูดต่อได้เลยฉันฟังอยู่”
เธอหยิบเสื้อคลุมขึ้นมาแล้วเดินออกจากห้องพักรับรองไปยังด้านนอกของค่ายฝึก
เฟิ่งซานกำลังรออยู่ด้านหน้ารถ
แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังยังมีคนอยู่อีกห้าคน
ในห้าคนนั้นมีทั้งผู้ชายและผู้หญิง อีกทั้งสวมชุดสูทรองเท้าหนังกันถ้วนหน้า
“คุณซือ” เฟิ่งซานเดินเข้ามา “ช่วงนี้ชื่อของคุณซือขึ้นเป็นคำค้นหายอดฮิตถี่ขึ้นเรื่อยๆ คุณซือเองก็ทำงานยุ่งคงไม่มีเวลามาสนใจ พี่เก้าเลยส่งทีมช่วยมาจากเมืองซื่อจิ่วโดยเฉพาะ ให้พวกเขาลองดูก่อน ถ้าไม่ดีค่อยเปลี่ยน”
“เจ้านายให้เหรอ งั้นฉันก็คงต้องรับ” ซือฝูชิงกะพริบตาปริบๆ “เจ้านายใจกว้างขนาดนี้ ในฐานะพนักงานอย่างฉันรู้สึกนับถือมากจริงๆ! ฉันจะตั้งใจทำงานให้คุ้มกับค่าแรง!”
ชวีหลิงอวิ๋นที่ยังอยู่ในสาย “???”
สองมาตรฐานชัดๆ!
เฟิ่
