จะบอกนายให้ว่าพวก T18…”
เฟิ่งซานรีบกดวางสายด้วยสีหน้าเอือมระอา
เอาอีกแล้ว
พักหูหน่อยดีกว่า
**
อีกฝั่ง ทางตระกูลจั่ว
จั่วเสียนอวี้เลิกงานกลับบ้านมาก็เห็นจั่วฉิงหย่านั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าที่ไม่ดีเท่าไรนัก
“เธอเป็นอะไรอีกล่ะ” จั่วเสียนอวี้ถามพลางบอกให้คนรับใช้เอาชุดคลุมไปซักแห้ง “ได้ยินว่าวันนี้เธอไปบ้านตระกูลเผยมาเหรอ คิดจะผูกมิตรไปมาหาสู่กับบ้านตระกูลเผยหรือไง”
“ไปแล้ว สุดท้ายดันถูกยัยบ้านั่นทำให้โมโหแทบตาย” จั่วฉิงหย่าสบถ “ทำไมไปไหนก็เจอแต่ยัยนั่นนะ!”
จั่วเสียอวี้แววตาขรึมลง “ซือฝูชิงเหรอ”
“ยัยนั่นแหละ พี่รอง พี่ว่าช่วงนี้ซือฝูชิงแปลกๆ ไหม สองสามวันมานี้ฉันสุขภาพไม่ค่อยดี สมาธิก็ล่องลอย” จั่วฉิงหย่าเลื่อนสายตามามอง “พี่ว่ายั่ยนั่นเล่นของใส่ฉันหรือเปล่า”
ท่าทีของเผยเมิ่งจือในวันนี้ดูแปลกอย่างเห็นได้ชัด
ยิ่งไปกว่านั้นเผยเมิ่งจือเห็นดาราน้อยใหญ่มาจนชิน แต่เขาเคยทำตัวนอบน้อมถ่อมตนแบบนี้เสียเมื่อไร
สิ่งที่สำคัญก็คือเธอไม่เคยโดยเผยเมิ่งจือตามขนาดนี้เลย ซือฝูชิงมีสิทธิ์อะไร
“ฉันว่าช่วงนี้สมองเธอเบลอหนักเข้าแล้วจริง” จั่วเสียนอวี้พูดเสียงเย็น “ถ้ามีเวลามานั่งพึมพำแบบนี้ สู้เอาเวลาไปเรียนเ