โรงเรียนมัธยมประจำรัฐต้าซย่ากับมหาวิทยาลัยอีเทอนัล?
มีนักเรียนเก่งๆ หัวกะทิตั้งกี่คนที่เข้าไม่ได้ ซือฝูชิงเรียนมาแค่ไม่กี่ปีแต่กล้ากล่าวถึงสองสถาบันนี้งั้นเหรอ
คู่ควรหรือไง
ชายวัยกลางคนผู้นี้รู้สึกแค่ว่าเป็นเรื่องน่าขัน
ตอนแรกที่บริษัทเทียนเล่อมีเดียพูดเรื่องนี้กับเขา เขาเห็นว่าช่วงนี้ซือฝูชิงกระแสมาแรงเลยพอจะให้เข้าโรงเรียนของเขาได้ พอถึงตอนนั้นคงดึงดูดคนมาได้ไม่น้อย
แต่คิดไม่ถึงว่าซือฝูชิงจะไม่รู้ผิดชอบชั่วดีขนาดนี้
“หากฟังจากที่คุณพูด วิทยาลัยการละครจยาหลานคงเก่งมากงั้นสิ” ซือฝูชิงเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีลองเชิง “ก็ดี ฉันขอถามคุณข้อหนึ่ง ในเมื่อคุณเป็นฝ่ายรับสมัครนักเรียนคงพอจะมีความรู้อยู่บ้างแหละ”
ชายวัยกลางคนเผยท่าทีหงุดหงิดใจ แต่ก็ยังตอบรับ “ได้ คุณถามมาเลย ผมทำได้หมด”
ก็แค่เด็กเมื่อวานซืนที่เรียนมาแค่เก้าปีจะถามอะไรเขาได้
ซือฝูชิงขอกระดาษกับปากกามาจากพนักงาน จากนั้นก็เขียนโจทย์ข้อหนึ่งก่อนฟาดลงบนโต๊ะ “โจทย์ข้อนี้แหละ ทำสิ”
ชายวัยกลางคนผู้นั้นแค่นเสียงเย็นชาแล้วรับกระดาษมา แต่พอเห็นโจทย์สีหน้าก็เปลี่ยนไป
บนกระดาษมีเครื่องหมายเขียนเรียงยาวเป็นพรวน แถมด้านข้างยังมีภาพเส้นกร
